Special bag

Met een aantal dames maken we zo af en toe spulletjes om te verkopen voor het goede doel, Open Doors*. Of 'spulletjes'... ik bedoel mooie, handgemaakte voorwerpen, variërend van kinderspeelgoed, etui's, kussens, poppengarderobes tot tassen.

Vandaag maakte ik in dit kader deze tas:

En niet zomaar een tas, maar een tas die speciaal is bedoeld om liedboekjes&bijbels mee te nemen naar de kerk. In onze gemeente gebruiken we geen beamer - ken je de Nieuwe Kerk in Delft? Waar het Koninklijk huis begraven is? Daar past geen beamer toch? - maar gewoon nog boekjes. 

En zo'n stapel boekjes moet toch vervoerd worden. Vandaar deze tas.

Ik maakte bijpassend biasband voor een toepasselijke versiering op de voorkant, en een zakje voor het collectegeld aan de binnenkant.

En nu maar hopen dat hij snel wordt verkocht!

Fijne dag!

Anita

* Open Doors zet zich in voor vervolgde christenen. Meer info vind je hier (klik). Ook geïnteresseerd in een tas? Laat maar even weten!

A stitch a day keeps the doctor away?

Net toen we dachten dat de griepgolf dit jaar ons huis voorbij ging....

.... vielen de gezinsleden één voor één om. 

Gelukkig was de quilt geregen en klaar voor heel veel steekjes. 

En dat deed ik dus, afgelopen weken.

Heel veel steekjes!

Mooie kleurtjes garen, en alle rommeltjes bij de hand.

Na 6 kromme naalden in één middag stapte ik over op Clover naalden, die blijven recht!

En nu alle snotneuzen weer vrij kunnen ademen en de laatste bacillen het huis hebben verlaten is het middenstuk van de quilt klaar. En weet ik weer waarom ik dit zo'n fijne hobby vind. 

Want wat is het een leuk werkje om te doen en wat wordt het resultaat mooi. 

Maar dat volgt een andere keer!

Fijne dag,

Anita

Haakwerk op de bank

Alweer even geleden haakte ik voor de lol wat hexagonnetjes. Pas toen ik er een stapeltje af had ontdekte ik dat het de beroemde Afrikaanse bloem is. Beroemd of niet, ik vond het leuk om te doen maar ook nogal bewerkelijk door de vele kleurwisselingen (zoveel afhechten!). 

Dus toen ik genoeg zeshoekjes had voor een grote zeshoek naaide ik de hexagonnetjes aan elkaar om ooit iets mee te gaan doen.

En vandaag was het zover, tijd om het gehaakte lapje om te zetten in een kussen.

Ik koos wit ribfluweel als basisstof, spelde daar het haakwerk op en stikte het vast.

Ik gebruikte een groot rond dienblad als mal om de vorm van het kussen te bepalen (en daar moest ik eerst lang over nadenken - hoe krijg ik een mooie ronde cirkel - tot mijn oog dus op mijn grote ronde dienblad viel!)

Als binnenkussen naaide ik van een oud laken dezelfde ronde cirkel, die ik opvulde met de vulling van anderhalf Ikea-kussentje (voor 1,29 per kussentje een lekker voordelige oplossing, ook als je vulsel voor bijvoorbeeld een knuffel nodig hebt!).

Het resultaat past precies bij de kussens die ik al had liggen (verrassend!). 

Het was voorlopig ook het laatste kussen dat ik maakte, want zoals één van de pubers hier zei: mam, nu hebben we er wel genoeg.

Fijne dag!

Anita

ready to quilt

Vandaag was een bijzondere dag.

Ik besteedde een groot deel van deze dag aan het samenvoegen van onder-, tussen- en toplaag van de quilt waar ik al tijden mee bezig ben, en deed dat samen met mijn moeder. 

de laatste draadjes wegwerken en de laatste kreukels wegstrijken....

Het is fijn, als je iets dat je graag doet kunt delen met iemand die je lief is.

Eerst zorgen voor drie lagen glad op elkaar; de eerste twee lagen zijn eenvoudig glad te stapelen, maar die derde laag er kreukvrij bovenop leggen is lastiger. 

Met z'n tweeën en dankzij de fijne grote tafel (uitgeschoven) lukte het.

Om de lagen kreukvrij te houden en zonder verborgen ribbels aan de onderzijde vast te zetten gebruikte ik lijmklemmen. Handig trucje, werkte prima, met handdoekje ertussen tegen eventuele beschadigingen van de stof. Groot voordeel: de stoflagen liggen nu glad op tafel (in plaats van op de grond) en rijgen lukt makkelijk zo.

En terwijl in Frankrijk gevochten werd regen wij de lagen op elkaar.

Zoals vrouwen dat al tientallen (honderden?) jaren doen en deden. 

Naaien, praten, samen zijn.

Met wat extra besef dat het bijzonder is, dat we dit hier en nu samen konden doen.

Het was vandaag een bijzondere dag.

Ik hoop nog heel veel dagen heel veel steekjes te quilten aan deze deken.

En ik hoop dat, terwijl deze deken steeds een stukje mooier wordt, de wereld dat ook wordt.

Liefs,

Anita

Very very little Dresden plate

Al een paar handwerkbeurzen geleden kocht ik een setje plastic mallen voor een heel klein Dresden-plate blokje. En als ik klein zeg.... bedoel ik klein. Zo klein dat ik vervolgens anderhalf jaar moed moest verzamelen om ermee aan de slag te gaan. En wat is nu een beter moment om zoiets op te pakken op de eerste dag van een vers nieuw jaar? 

Tijd voor actie!

Het was even puzzelen hoe ik de onderdeeltjes moest gebruiken. Een rondje google ("Paper piecing Dresden plate") leverde wat links van filmpjes met uitleg op. Toen ging het nog niet vlekkeloos, maar uiteindelijk begon het ergens op te lijken.

Voor een beeld van de maat heb ik er even een gewone kopspeld bijgelegd. Priegelwerkje, zie je?

Maar dankzij de uitgestanste gleufjes is het haalbaar om de stof om de mal heen te naaien.

En dat 16 keer. Oef.

Nadat alle 16 deeltjes van stof zijn voorzien kon ik ze aan elkaar naaien. Ik heb erg goed mijn best gedaan dat ik daarbij níet door de rode rijgdraad stak, zodat ik straks (hopelijk!) de rode draad goed kan verwijderen.

Nadat alle blaadjes aan elkaar genaaid zaten kon ik de templates makkelijk verwijderen met de punt van een schaartje (voorzichtig, de stof mag niet kapot!), zie foto linksonder. Het viel me mee hoe makkelijk de templates loskwamen en de rode draad uit de gleufjes los kwam. 

Tot slot heb ik het geheel goed gestreken, hoewel het blok (de cirkel) zelf al mooi plat lag. 

Je ziet dat er nog een kern opgenaaid moet worden. Ik twijfel nog tussen een cirkel of een hexagonnetje. Dat laatste is wel passend gezien de plaats waar de Dresden plate straks komt opgenaaid.  

Je kunt ook zien dat ik bij een deel van de bloemblaadjes de onderzijde heb teruggevouwen (de linkerhelft op de foto) en  bij een deel van de blaadjes dat niet heb gedaan. Ik ben er nog niet uit wat een handiger en mooier resultaat oplevert.  

Kortom, dit is een blogje over een Dresden plate in wording. 

En nog één, want uiteindelijk wil ik er twee gebruiken. 

Weet je nog, die quilt met twee lege plekken? 

Juist! Daar dus!

Fijne dag!

Anita

The final

De laatste dag van 2014! 

Mijn oma zei het al: hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd gaat. En ze had gelijk!

Op deze dag wil ik graag wat plaatjes laten zien van een project dat ik dit jaar afrondde en waar ik niet alleen héél lang aan heb gewerkt, maar ook op héél veel plaatsen.

Ik begon er aan als doel op zich, haken om het haken, met vrolijke kleurtjes. 

Pas in de laatste fase bedacht ik dat het een leuke meidensprei zou kunnen zijn.

En dat niet alleen, ook nog eens een sprei waar dochter heel blij mee is én waar ze al een paar bijpassende kussentjes voor had! Tja, mijn voorliefde voor deze kleurtjes is duidelijk ;-)

Bij het afronden van de sprei zocht ik naar een simpel randje, In overleg met wat twitterdames kwam dit eruit. Pas toen ik het op het bed legde zag ik dat ik dit al eens eerder haakte...

In 2015 hoop ik weer veel steekjes te maken. 

Met naald en draad, met breipen en wol, met haaknaald en katoen.

Er liggen knotjes&vierkanten te wachten, een quilt die gesandwiched en gequilt moet worden,

en stapels lapjes en draadjes die vast zullen veranderen in iets wat ik nu nog niet weet.

Ik wens jullie een fijn en gezond 2015. 

Een jaar met ruimte voor creativiteit en een jaar met ruimte voor elkaar!

Een fijne dag!

Anita

Echt bijna klaar.

Al heel lang ben ik bezig met een quilt van reproductiestofjes, begonnen als hexagon-handwerkje. 

Het leek me wel wat om het ding dit jaar nog af te maken, maar dat gaat niet lukken. 

Wel is de top vandaag bíjna klaar (echt echt echt bijna!) en kan ik trots vermelden dat het hexagon-handwerkje een lap van 1.70 x 2.15 is geworden. 

Niet direct wat ik voor ogen had toen ik begon!

Ik schreef in een eerder blogje al over mijn zoektocht naar de laatste rand. 

In mijn hoofd had ik een rij van grote hexagonbloemen, maar dat zag er in de praktijk niet zo uit als ik dacht. Daarom probeerde ik iets anders; iets eenvoudigers.

Best wishes!

Goede kerstdagen en een mooi 2015!

Fijne dag,

Anita

Weer een schrijfmap

Kerstvakantie! Lekker luxe, zo ruim voor de kerstdagen al vrij!

Het was hier wat stil, maar dat had niets met gebrek aan actie te maken. In deze tijd van het jaar snort de naaimachine voor kadootjes, en die kan ik natuurlijk niet zomaar delen hier...

Maar nu is alles gegeven en uitgepakt, en is het tijd om hier het één en ander te delen.

Ik maakte een map voor deze haakdame (even klikken, de moeite waard!). Het leek me wel toepasselijk, een map om haakpatronen in te ontwerpen, met kleurtjes, draadjes en andere Nuttige Zaken bij elkaar in een map. Met wat lapjes, lintjes, een ritsje en een knoop ging ik aan de slag. 

Altijd extra lastig, iets maken voor een ander. Lijkt de onderkant nou met een hobbeltje te lopen? Mmm, dat was in het echt niet zo... toch?

Ik gebruikte zelfs mijn borduurvoetje weer eens, om de jaarkringen van de boomprint wat extra power te geven.

Kortom, ik had een leuke middag.

En van Mara kreeg ik een lief bedankje. 

Iedereen blij :-)

Fijne dag!

Anita

Quilt blues

Je zou toch denken dat een onschuldige hobby als het maken van quilts ontspannend werkt. 

Nou, dit weekend voelde dat heel anders.

Ik ben al een tijdje bezig met deze quilt. En het was me helemaal duidelijk: 

nog één rand er omheen. Met grote hexagonnen. De sjablonen kocht ik laatst op de handwerkbeurs en ik naaide vrij snel (relatief hè, het blijft handwerk-patchwork en dat gaat traaaag) een aantal bloemen in elkaar.

En toen legde ik het op mijn bed, waar het ooit als sprei gaat dienen.

Nou.

Tja.

Ik vond er niks aan. 

Het liefst had ik de hele lap en losse bloemen zo in de vuilnisbak gemikt.

En toen deed ik iets verstandigs.

Ik pakte een kop thee, en ging gewoon zitten. 

Aan het voeteneinde van mijn bed, met uitzicht op de verguisde lap.

En ik maakte nog maar eens een fotootje.

En toen zag ik het. 

Het ligt niet aan de lap, het ligt aan de grote hexagonnen. Die passen er niet bij. 

Weg ermee!

Inmiddels ben ik weer gekalmeerd en heb ik weer een plan. 

De lap gaat niet de vuilnisbak in, maar ik maak een afsluitende rand in donkere stofjes.

En de grote hexagonbloemen?

Die kan ik vast wel ergens kwijt aan de achterkant. 

Fijne dag!

Anita

En die mooie gehaakte sprei onder de quilt-in-wording? 

Die haakte mijn moeder ooit, een verjaardagskado in 1998. Tijdloos mooi!

Time to knit

Het is herfstvakantie!

Voor mij betekent dat al sinds mijn vierde dat ik jarig ben. Vroeger vond ik dat leuk, want ik was als jarige Jet altijd vrij, en nu nog steeds is het leuk, want de kinderen zijn nu altijd vrij op de verjaardag van hun moeder.

Het was een herfsterige, gezellige dag. Ik kreeg ook kadootjes, en één daarvan wil ik graag met jullie delen. Het liefst zou ik het ook even laten voelen, maar dat lukt me technisch niet. 

Is het niet prachtig?

Het pakketje bevatte niet alleen wol, maar ook breinaalden. 

Ja dames (en enkele heer), u leest het goed.

Er gaat gebreid worden!

Rond mijn twintigste breide ik verschillende truien met de ingewikkeldste kabels. 

Ergens in mijn achterhoofd moet ik dus nog wel weten hoe het moet. 

Het doel is een sjaal. Geen kabels, wel gaatjes (o help!)

Maar voorlopig geniet ik nog even van de wol op zich. En verzamel ik moed.

Fijne dag!

Anita

hooked hexagons

Soms kan een handwerkklusje zomaar heel erg lang blijven liggen. Al tijden geleden begon ik met het haken van hexagonnen. Ik zag eerder bij haar een mooie gehaakte deken, en daardoor raakte ik nieuwsgierig.  Al googlend vond ik een patroontje en haakte ik zeshoekjes. Pas later ontdekte ik dat dat een heel bekend patroontje is, de Afrikaanse bloem...

Ik had er lol in, dat haken, en ook in het aan-elkaar-naaien. Het lukt me maar niet om dat al hakend te doen, ik gebruik een naald en draad. De quilter in mij hè, die zegt dat je hexagonnen netjes aan elkaar moet naaien. 

Hoe mooi ik het haakwerk ook vind, ik begin niet aan een deken. Daarvoor vind ik deze vorm van handwerken niet leuk genoeg. Maar een kussen voor op de bank, dat lijkt me wel wat.
Dus ik naaide een rondje hexjes aan elkaar, en nog een rondje:

Nu al leuk! En binnenkort wordt het een kussen.
Nog véél leuker!

Wil je zelf aan de slag? Even googlen op Afrikaanse bloem haken levert pagina's vol hits op.
De katoen kocht ik bij www.maaikoe.nl.

Fijne dag,

Anita

De laatste loodjes

Ik durf het nog niet helemaal hardop te zeggen...

.... maar het lijkt erop dat het einde in zicht is van deze eindeloze haakklus!

De supergranny is bijna een sprei geworden voor het bed van mijn dochter. 

Nog niet helemaal, er moeten nog wat randjes gehaakt en wat losse eindjes worden afgehecht. 

Fijn hulpmiddeltje daarbij is de stekenmarkeerder die ik kreeg van Kralalien en nu ook te koop is bij Maaikoe in de shop (klikkerdeklik). Aanrader (ook om het fijne garen dat ze verkoopt!). 

Intussen haak ik snel nog een paar toertjes. 

Je weet het: de laatste loodjes wegen zwaaaaarrrr...

Fijne dag!

Anita

Hexen en sterren

Onlangs was het weer tijd voor een fijn uitstapje voor mensen-zoals-ik: de handwerkbeurs! Samen met mijn moeder liep ik er een dagje rond, vol bewondering voor al die kramen met materialen en ideeën. Opgeladen en met een gevuld hoofd (en iets minder gevulde portemonnee, zo gaat dat op zo'n beurs) kwam ik thuis.  De ochtend erna, zaterdag, was ik al vroeg uit de veren, want al die ideeën moesten omgezet worden in daden.

Nu ben ik niet graag met veel projecten tegelijk bezig. In mijn werkend leven ben ik een projectmanager die houdt van orde en structuur en dat zie je terug in mijn handwerk-afdeling, hoewel mijn deadlines thuis een stuk soepeler zijn ;-). Geen nieuw project dus, maar de hexen&sterrenquilt kwam uit de kast. In mijn vorige blogje schreef ik over het borduurtje dat ik maakte; inmiddels heeft dat een plekje gekregen.

Want de rand van sterren is bijna klaar:

Nog één rijtje langs de linkerzijde en deze rand is af. De lapjes liggen er gesneden en wel klaar voor, nu nog wat naaimachine-tijd vinden.  In de hoeken komen de borduurtjes in een blok verwerkt, ik vind het effect geslaagd (maar vooral zo leuk om te doen!). 

Als deze rand bijna klaar is, betekent dat er een knoop doorgehakt moet worden: is het zo klaar of komt er nog een rand om heen?

Het is dat laatste geworden. Ik wil deze quilt graag ooit op mijn bed hebben, en daarvoor mag hij nog wat groter groeien. Om het ritme van sterren en hexagonbloemen vast te houden wordt de volgende rand er weer één met hexagonbloemen. Op de beurs zocht ik naar de juiste maat in de juiste verhouding tot de andere twee maten die ik gebruikt heb, en die heb ik gevonden.

Rechtsonder zie je goed de verschillende maten. De nieuwe hexagon is anderhalf inch, en ik heb er luxe kant-en-klare kartonnen versies van gekocht. Voor deze grote maat vind ik printerpapier niet zo handig meer. Ook gescoord op de beurs: nieuwe aanvulling op de stofjes voor deze quilt, zoals vaker weer bij Farmyard Design. (Hallo Gemma!)

Het voordeel van deze maat hexagonnen: het gaat snel! En het kneutert zo lekker, zo'n naaidoosje met alles bij elkaar. Fijn voor onderweg. Ik wil de bloemen verwerken op een gepatchte rand van de lichte stoffen, ik kauw nog even door op hoe ik dat precies wil.

Kom maar op met de herfstige avonden, ik vermaak me wel!

En die lege vakken in de tweede rand? Ik heb al heel wat ideeën van jullie gekregen, maar ben er nog steeds niet uit. Dus als je nog een briljante ingeving hebt, hoor ik het graag.

Fijne dag,

Anita

stitching in red

Wij waren in Frankrijk, deze zomer.

Ik vind een heleboel dingen leuk in Frankrijk, waaronder de supermarkten. Dat assortiment!

De versafdeling is een feestje, en ook bij de toetjes kunnen we ons uitgebreid vergapen. Gelukkig ben ik er allergisch voor, anders at ik me vierkant aan alle soorten yoghurt & ander lekkers.

De tijdschriftenafdeling loop ik meestal wat sneller door. Maar deze keer viel mijn oog op een borduurblad. Niet dat ik zo'n borduurster ben, maar mijn oog viel op het gratis setje splitgaren dat op de verpakking was geplakt. Verkocht!

Eenmaal thuis was er genoeg afleiding om een tijdje niet te denken aan de nieuwe aanwinst. Maar onlangs was het zover, tijd om te borduren.

Bij de Hema kocht ik borduurstof, aïda. Ik had in een blad nog een leuk patroontje. Tellen maar!

Ik koos voor deze kleur aïda (de Hema heeft het ook in het wit) omdat ik het borduurtje wil verwerken in de quilt die ik onder handen heb. Als je goed kijkt zie je daar nog wat lege vlakken, waarvoor dit wel eens een oplossing zou kunnen zijn. De ecru-kleurige borduurstof vind ik hierbij beter dan wit.

Mijn moeder is een zeer ervaren en gevorderde borduur-ster, en die vertelde me hoe ik het splitgaren hoor te bewaren. Maar bij gebrek aan kaartjes om het garen op te rollen en bij gebrek aan zin om dat allemaal handmatig te doen deed ik het anders. Met hulp van de man:

Ik ben een tikje kleurenblind en op deze manier is de volgorde in elk geval duidelijk ;-) 

Het opwinden ging snel zo, aanrader!

Toen werd het tijd voor het serieuze werk. Ik gebruikte één draadje, en verschillende steekjes, afhankelijk van het patroon. Ik wilde een beetje spelen met de verschillende roze en roodtinten.

Eerst de contouren van de hartjes borduren, en die vervolgens opvullen met verschillende steken. Gewoon uit een boekje, weinig fantasie bij nodig, maar erg leuk om te doen.

En nu ligt er één blokje klaar. Het was voor mij echt jaren geleden dat ik een borduurwerkje ter hand nam, en het verraste me hoe leuk en soepel het is om te doen. Waar een avondje haken nog wel eens voor kramp zorgt, is dat met borduren bij mij niet het geval. Blijkbaar is zo'n naaldje niet anders dan luchtig vast te houden.

Ik voorspel dat het niet lang duurt voordat ik hier een tweede blokje kan delen.

Fijne dag!

Anita

Ik ga op reis en ik neem mee....

.... een hele stapel boeken. Iets spannends, iets luchtigs, iets degelijks, iets heel anders-dan-anders. Niets fijner dan lekker lezen op vakantie! En daarom nam ik de afgelopen jaren altijd een krat boeken mee. Nam, want dit jaar neem ik alleen een klein, licht apparaatje mee met daarin een hele bibliotheek. Ik heb hem al uitgetest op het strand in de felle zon, en het werkt! 

Zo'n mooi apparaatje vraagt om een minstens zo mooi jasje. 

Dus mijn eerste vrije dag van de zomervakantie ging ik op zoek naar stofjes. Winkelen in eigen kast. En blijkbaar had ik zin in blauw:

Ik moest me eerst even voorstellen aan mijn naaimachine, ik kan me de laatste keer niet eens meer herinneren (ik zou natuurlijk door m'n blog kunnen scrollen, slimmerik). Maar na een proeflapje broddelen en wat rommelen met klosjes en spoeltjes ging het als vanouds.

Zonder plan ging ik aan de slag met de uitgezochte stofjes. Op een ondergrond van fleece, want lekker zacht voor de e-reader, stikte ik lapjes en strookjes en nog meer strookjes.

Niks rechts en strak uitgemeten, maar knippen uit de losse pols voor een lekker 'wanky'  effect. En omdat ik toch in een alle-tijd-van-de-wereld-modus zat (vakantie! vrij!) zocht ik het borduurvoetje erbij en krulde ik beide blokken vol. 

Ontdekking: fleece glijdt nauwelijks over de naaimachine. 

Zwaar klusje dus, met als voordeel dat ook het quiltwerk er nu extra 'wanky' uitziet ;-)

En toen lag er zomaar een heus e-reader hoesje aan het einde van de middag. 

Geen technisch hoogstandje, maar functioneel genoeg om mijn nieuwe favoriete apparaat met een gerust hart in mijn tas te kunnen stoppen (zodat het bij die ene kras op het scherm blijft!).

Fijne dag!

Anita

Donderdagse dekenupdate #10

Het is juni, het jaar is bijna halverwege. Dat zou kunnen betekenen dat de dekens, waar we iedere donderdagse dekenupdate naar kijken, ook op de helft zijn. Ik ben benieuwd!

Zoals ik eerder schreef heb ik twee gehaakte dekens-in-wording onder handen: de granny waar ik in mijn vorige blogpost over schreef, en een gestreept exemplaar. Het is dat ik voor deze gestreepte variant een hulptroep heb, anders zou hij nauwelijks gegroeid zijn, ben ik bang. Maar dankzij de haakuurtjes die mijn moeder er af ten toe insteekt kan ik toch wat voorgang laten zien!

Genoeg over mijn exemplaar, waar ik natuurlijk vooral benieuwd naar ben, is hoe het met de dekens van jullie gaat! Aangezien de vorige donderdagse dekenupdat op 9 april (!) was, verwacht ik dat er tussen toen en nu veel blogjes zijn gepubliceerd met mooie voortgangsfoto's. Laat ons meegenieten en deel je blog door op onderstaande knop te klikken.

Ik ben benieuwd!

Fijne dag,

Anita

An InLinkz Link-up

lente haken

Het was een beetje stil hier.

En als het hier stil is, betekent dat meestal dat het in mijn 'echte leven' helemaal niet stil is. En dat klopt! Veel werk, ook 's avonds, ook op mijn vrije dag.

Het was niet alleen werk, wat me hier weg hield. Er was een reisje naar de Deense zee (ja, net als vorig jaar, en het jaar daarvoor, en het jaar daarvoor en...) en een caravan-uitprobeer-kampeerweekend.

En toen, zomaar op een zondagmiddag, haalde ik een blik vol katoentjes uit de kast, en vond mijn supergranny terug.

je kunt de zon bijna voelen op deze foto, wat een licht!

Ik haakte een rondje, en nog eentje. Aan de knotjes lag het niet, die had ik nog genoeg.
En al hakend ontdekte ik de lol er weer van. Zomaar een beetje bezig zijn, terwijl er onder je handen iets leuks groeit. Al kletsend de hele wereld doornemen, terwijl je handen doorgaan.

En terwijl de zon bleef schijnen ving ik de stralen op mijn foto, gewoon met mijn telefoon.

Het voordeel van zo'n groot werkstuk? Als je op een Nederlandse camping aan het uitproberen bent hoe het ook alweer is, kamperen met een caravan, is dat heel erg leuk maar 's avonds heel erg fris. En wat is er dan fijner dan nog even na-mijmeren over de dag met een dekentje over je benen terwijl je gestaag verder haakt.

Met de waarschuwing van een twitterdame: pas op, niet te lang doorhaken, anders raak je zoek!

Fijne dag,

Anita

Viooltjes haken

Dit weekend haakten we aan zee. 

Vierentwintig dames die elkaar ontmoetten op de social media kwamen samen in een restaurantje in de duinen. Mocht je er toevallig in de buurt geweest zijn, sorry voor de geluidsoverlast!

Die duinen hebben we niet gezien. Wel zagen we elkaar,  luisterden we naar elkaars verhalen en bewonderden elkaars haakwerk. Wil je foto's zien? Bij Marie (klik) en Maaike (klik) en Mara (klik) lees je meer! 

Er waren niet alleen fijne mensen, maar ook fijne bolletjes. Ik kocht een serie katoentjes bij www.maaikoe.nl.

Ik haak al een tijdje met Phildar, Phil cotton 3, maar een dikker draadje leek me een fijne afwisseling. Zie je het verschil op de foto? Boven Phildar, onder Puppets Lyrics 8.

Toen ik thuis kwam met een hoofd vol verhalen en ideeën begon ik met wat uitprobeerseltjes. 

Ik schreef al eerder dat het haken van 6-hoekige granny's me zo leuk leek.

Een beetje blauw, een beetje paars, het doet me denken aan viooltjes! De paarse haakte ik met naald 3,5; de blauwe met 5. Daarmee voelt hij wat zachter en is hij wat groter. Overigens geeft het etiket aan dat je naald 4 moet gebruiken. Maar die had ik natuurlijk net niet in de buurt.

Om te voorkomen dat ik begin aan een nieuw project van jaren is het plan dat ik een kussenovertrek haak. Geen deken van 238 hexagonnen maar gewoon een klein stapeltje lapjes. Ik kies voor verschillende tinten blauw. In de tuin houd ik de viooltjes ook graag kleur-bij-kleur!

Ik heb de knotjes nu in licht- en donkerblauw. 

Duidelijk dat ik de middelste tint er ook nog bij nodig heb. Gauw langs bij Maaike!

Fijne dag!

Anita

De gehaakte hexagonnen liggen op een dekentje dat mijn moeder breide. De kleuren passen zo mooi bij elkaar dat ik het niet kon weerstaan...