Hallo herfst!

Als de blaadjes langzaam steeds geler, roder & bruiner worden en de temperatuur langzaam maar zeker zakt is het duidelijk: herfst! 

Tijd om dit blog af te stoffen en ruimte te maken voor handwerktijd. 

Zo haakte ik een sjaal uit de Simply Haken met hele zachte wol. Ik begon dit patroon 3 (!) keer, met ander garen, andere naald, nog een keer ander garen... uiteindelijk werd het wat. Door het pluizige garen komt het patroon met schelpjes goed tot zijn recht, en is de sjaal (het blad noemt het een stola, hoe sjiek) warm en draagbaar.

Het breien van sokken bleek een blijvertje: heerlijk zo'n klusje dat in een paar avonden klaar is. De voldoening van iets afmaken, iets dat ook nog eens draagbaar is en hoog wordt gewaardeerd door de pubers&jong volwassenen in dit huis.... top!

Ik probeerde een nieuwe hielvorm, de boemerang, zandloper- of jojohiel (aldus Sokken brei je zo! mijn houvast in de wereld van het sokkenbreien). Leuke techniek met aardig resultaat. Met een iets dunner naaldje was het resultaat vast wat strakker, dat probeer ik in het volgende paar. 

Deze zijn in gebruik genomen. 

Niets fijner dan 's avonds je koude voeten in een paar verse wollen sokken steken.

En na een zomer lang moed verzamelen werd het ook tijd om deze quilt uit de kast te halen. 

Veel te warm om aan te werken als het buiten 20 graden is, en veel te groot om mee nemen op pad. Een echt herfst&winterproject dus.

Ik vind het resultaat mooi worden, maar o,o,o wat is dat handquilten een klus!

Gelukkig is het grootste gedeelte klaar.

Deze herfst wordt handwerken nog leuker: lekker bij de houtkachel! 

Na jaren wensen staat hij nu echt te branden bij ons in de woonkamer.

 Zo gezellig, dat nodigt uit om heel veel steekjes te maken zodat er echt ooit een dag komt dat deze quilt op mijn bed ligt. Echt.

Fijne dag!

Anita

Ssssssst.... moeilijk haken

Het begon met een beetje schor, maar al snel had ik helemaal geen stem meer. Keelontsteking.

Een week lang kwam er niet veel meer uit dat wat gepiep en gekraak. Alleen fluisterend kon ik een beetje communiceren met mijn huisgenoten. En weet je waar ik achter kwam? Als je fluistert, gaan mensen terug fluisteren, automatisch, zomaar van zelf. 

Het was rustig!

Inmiddels is de koorts weg (en mijn stem ook nog steeds, maar ik neem aan dat dat wel weer goed komt) en lukt het om weer een beetje te haken. De zon helpt daarbij, want buiten haken in het voorjaarszonnetje is heel geneeskrachtig, denk ik :-).

Ik had nog een bijzonder pakketje wol liggen. Mijn moeder gaf het me voor mijn verjaardag: 3 strengen mohair in een naturel kleur. 

Prachtig.

Maar onhandelbaar. Ik stond op het punt om alles weg te gooien, toen ik me bedacht en het onderin een kast mikte, voor ooit als ik meer tijd had. En vandaag was het blijkbaar 'ooit'.

Mijn eerdere pogingen waren met breinaalden, dus nu koos ik een haakpatroontje. Niet al te bijzonder, een opengewerkt lossen/vasten/stokje patroon. Ik zette 150 steken op. Ja, dat leest u goed. 150 steken. Je snapt dat de eerste toer een ramp was: in al die kriebellossen moest om de drie steken een vaste gehaakt worden. Maar goed, ik had de tijd, en ik wil zo graag dat deze prachtige wol iets moois wordt dat ik gewoon maar door ben gegaan. Het werd de langzaamste toer uit mijn haakloopbaan, maar het lukte!

Nu moet ik erbij zeggen dat ik altijd simpel garen gebruik als ik haak of brei. Acryl van de Wibra, katoen van de euroshop, dat soort werk. Inmiddels heb ik dik katoen ontdekt van www.maaikoe.nl, de puppets lyrics waar ik eerder over schreef. Maar garens zoals bijvoorbeeld bij www.wieniemel.nl, waar achter elk prachtig knotje ook nog eens een prachtig verhaal zit, daar waag ik me niet aan.

Blijkbaar vind ik niet dat mijn haaksels dat waard zijn, zoveel bijzonders.

Extra gemotiveerd was ik dus om van dit prachtige mohair iets te maken. 

Dus, een paar uur (!) verder kan ik trots melden dat het begin van een prachtig zachte fluffy sjaal er is! Het haakt net iets minder moeilijk dan het breit, het voelt heerlijk maar het werkt langzaam. 

Dat laatste is even niet zo erg, want veel meer nuttigs dan dit gehaak komt er nog niet uit mijn handen.  En terwijl ik het zoveelste kopje thee drink en fluisterend met mijn huisgenoten de dag doorneem, haak ik nog een paar toertjes aan deze mooie sjaal in wording.

Fijne dag!

Anita

De laatste loodjes

Ik durf het nog niet helemaal hardop te zeggen...

.... maar het lijkt erop dat het einde in zicht is van deze eindeloze haakklus!

De supergranny is bijna een sprei geworden voor het bed van mijn dochter. 

Nog niet helemaal, er moeten nog wat randjes gehaakt en wat losse eindjes worden afgehecht. 

Fijn hulpmiddeltje daarbij is de stekenmarkeerder die ik kreeg van Kralalien en nu ook te koop is bij Maaikoe in de shop (klikkerdeklik). Aanrader (ook om het fijne garen dat ze verkoopt!). 

Intussen haak ik snel nog een paar toertjes. 

Je weet het: de laatste loodjes wegen zwaaaaarrrr...

Fijne dag!

Anita

Viooltjes haken

Dit weekend haakten we aan zee. 

Vierentwintig dames die elkaar ontmoetten op de social media kwamen samen in een restaurantje in de duinen. Mocht je er toevallig in de buurt geweest zijn, sorry voor de geluidsoverlast!

Die duinen hebben we niet gezien. Wel zagen we elkaar,  luisterden we naar elkaars verhalen en bewonderden elkaars haakwerk. Wil je foto's zien? Bij Marie (klik) en Maaike (klik) en Mara (klik) lees je meer! 

Er waren niet alleen fijne mensen, maar ook fijne bolletjes. Ik kocht een serie katoentjes bij www.maaikoe.nl.

Ik haak al een tijdje met Phildar, Phil cotton 3, maar een dikker draadje leek me een fijne afwisseling. Zie je het verschil op de foto? Boven Phildar, onder Puppets Lyrics 8.

Toen ik thuis kwam met een hoofd vol verhalen en ideeën begon ik met wat uitprobeerseltjes. 

Ik schreef al eerder dat het haken van 6-hoekige granny's me zo leuk leek.

Een beetje blauw, een beetje paars, het doet me denken aan viooltjes! De paarse haakte ik met naald 3,5; de blauwe met 5. Daarmee voelt hij wat zachter en is hij wat groter. Overigens geeft het etiket aan dat je naald 4 moet gebruiken. Maar die had ik natuurlijk net niet in de buurt.

Om te voorkomen dat ik begin aan een nieuw project van jaren is het plan dat ik een kussenovertrek haak. Geen deken van 238 hexagonnen maar gewoon een klein stapeltje lapjes. Ik kies voor verschillende tinten blauw. In de tuin houd ik de viooltjes ook graag kleur-bij-kleur!

Ik heb de knotjes nu in licht- en donkerblauw. 

Duidelijk dat ik de middelste tint er ook nog bij nodig heb. Gauw langs bij Maaike!

Fijne dag!

Anita

De gehaakte hexagonnen liggen op een dekentje dat mijn moeder breide. De kleuren passen zo mooi bij elkaar dat ik het niet kon weerstaan...

Leesvoer: haken

Ik houd al mijn hele leven van lezen. Van de Dolle Tweeling tot Donna Tart, ik heb het allemaal verslonden. Nog steeds op ouderwets papier, hoewel ik afgelopen zomer voor het eerst boeken van mijn iPad heb gelezen. Handig als er naast je iemand ligt te slapen!

 

Deze week kreeg ik een fijn kadootje, waarin mijn liefde voor het boek én mijn handwerklol samen kwam. Ik deel ze graag even met je!

 

 

Het eerste boek biedt heel veel nieuwe ideeen om mee aan de gang te gaan. Naast een heldere uitleg van alle technieken staan er veel patronen, steken en blokken (maar ook zeshoeken, cirkels, bloemen en sterren) uitgelegd. Leuk om zelf mee te experimenteren.

 

 

Het tweede boek voelde als een oude bekende.

Drie tinten grijs met een kloddertje roze

Ik was vol frisse zin begonnen aan een nieuw quiltproject, maar dat bleek toch een beetje onhandig met een been omhoog (hier kun je klikken om te lezen hoe dat zit). Vandaar dat ik een nieuw haakproject gestart ben.

Eisen: heel simpel, maar wel anders dan de supergrannydeken van katoen.

Ik koos voor acryl in grijstinten, met, om er een beetje pit in te houden, af en toe een snufje roze. Het patroon werd weer heel simpel, een granny van drie randen, met groepjes van vier stokjes. En dat haakt lekker weg!

Dobbelstenen haken

Het is steeds beter handwerk-weer, fijn hè :). Mijn moeder haakte iets leuks dat ik graag hier laat zien: dobbelstenen!

Haal in een hobbywinkel vierkanten van schuimrubber in de maat die je leuk vindt voor jouw dobbelsteen. 

 

Haak van haakkatoen (tunisch, voor een mooi strak effect) 6 vierkantjes. Uiteraard moeten deze vierkanten precies passen op het schuimrubber. Kies liever voor een steekje minder dan meer, daar wordt de dobbelsteen straks mooi strak van.  

 

Borduur met eenvoudige kruisjes de dobbelsteen-getallen op het haakwerk.

Als je de zes vierkanten hebt gehaakt en voorzien van de juiste kruisjes is het tijd voor de assemblage! Pak eventueel een echte dobbelsteen erbij als voorbeeld. 

Naai de zijden vast met een overhands steekje. 

Zijn ze niet leuk? Je kunt er een rinkelbelletje in stoppen voor een extra accentje.

Ze zijn leuk als knuffel, aan een mobile, als kussen... afhankelijk van de maat die je kiest.

Hier gaan ze naar een jongetje dat gék is op spelletjes.

Fijne dag!

Anita 

hoe maak ik een rond kussen - in 6 foto's

Het ronde, gehaakte kleedje was al even klaar. Maar een kleedje alleen... is ook maar een kleedje. En dit kleedje was bedoeld om kussen te worden.

 

Mijn dochter heeft een tijdje terug alweer nieuwe gordijnen gekregen (en nieuwe kleurtjes op de muur, want roze kan écht niet meer als je al 9 bent!). Een restje van die gordijnstof was bedoeld om met het kleedje een mooi kussen te worden. 

 

Het eerste vraagstuk: hoe krijg ik een mooie ronde vorm geknipt uit de stof? Ik was bezig met de was terwijl deze vraag in mijn hoofd spookte.

 

Was? Wasmand? Wasmanddeksel!

 

 

 

De volgende uitdaging was het snijden van een strook rechte stof om beide cirkels te verbinden.

Zou mijn snijmes dat kunnen, al die lagen?

 

 

Ik heb mijn spierballen even moeten gebruiken, maar het is gelukt.

En toen was het een kwestie van veel spelden:

 

 

... voorzichtig stikken...

 

 

... en de andere kant van het kussen vastspelden&naaien, en daar ligt hij,

even op mijn bank te pronken voordat hij verhuist naar de kamer van dochter:

 

Over de bank een gehaakte sprei, jaren en jaren terug door mijn moeder gehaakt en nog altijd prachtig.

(en voor de oplettende lezer: er staat inderdaad een stoeltje in de tuin,

waar ik eerder deze week even in de tuin ín de zon heb gezeten!)

 

 

En omdat hij zo leuk is, nog even een uitvergroot plaatje:

 

 

 

Fijne dag!

 

Anita

 

 

 

 

 

 



Haken in het rond

Nu de tweede griepgolf van deze winter op ons gezin is neergedaald is er weinig tijd om achter de naaimachine te kruipen. Zelfs een paar patchworkblokjes aan elkaar zetten lukt me nu even niet.

Maar niet getreurd, er blijven nog genoeg mogelijkheden over.

Wat dacht je van....haken! Ik ben in een paar oude boeken gedoken, heb kleurtjes verzameld, nog een beetje online rondgekeken...

Hier wordt een mens vrolijk van!

Het plan is, om er een kussentje van te maken voor de kamer van mijn dochter. Die, toen we dat bespraken, verbaasd uitriep: kan dat dan, een rond kussen?

Het arme kind had nog nooit een ander kussen gezien dan vierkant, en -heel bijzonder!- een rechthoekige. Gelukkig kunnen we dit gebrek in haar opvoeding nu rechtzetten.

De vraag is nu: wat is er eerder klaar: de griep of het kussen?

En hoewel ik graag projecten afmaak, mag deze keer de griep eerder klaar zijn.

Ik heb nog wel even lol aan het uitproberen van nieuwe steekjes

en het bedenken van welk-kleurtje-is-er-aan-de-beurt.

Fijne (gezonde, griepvrije) dag!

Anita