Lockmachine in the house

Zoals de trouwe lezer inmiddels weet, heb ik de liefde voor stofjes & wolletjes met de paplepel binnen gekregen. Mijn moeder naaide al mijn kleding tot ver in de middelbare school. Mijn eerste poging tot zelfstandig naaien herinner ik me nog goed. 

Ik was een jaar of 15, mijn ouders gingen met mijn jongere broer en zus op stap en ik bleef thuis. Eenmaal alleen ging ik aan de slag met een lapje katoen met felroze-zwarte print (de eighties, baby!) en knipte&naaide een bloesje. Ongetwijfeld zat het niet al te degelijk in elkaar, maar ik voelde me geweldig. Als ik er nu op terugkijk heb ik diep respect voor mijn moeder, die, toen ze aan het einde van de dag thuiskwam, niet boos werd over het feit dat ik zomaar aan haar machine zat, in haar naaidoos had gerommeld, haar Knip uit elkaar had gehaald, haar naaischaar had gebruikt... ik weet niet of ik nu die zelfbeheersing zou kunnen opbrengen voor mijn dochter.

Inmiddels heb ik zelf al heel wat kilometers naden naaien achter de rug op mijn eigen naaimachine; eerst een Leeuwenstein, toen een Singer en inmiddels een Janome. 

Pas sinds ik naailes heb, weet ik dat er ook lockmachines bestaan.

En nu.......

Ik was zó nieuwsgierig. 

Hoe gebruik je zo'n machine? Wat voegt het toe? Wat kun je ermee?

Dus toen mijn moeder me attendeerde op de aanbieding van een grote supermarkt twijfelde ik weliswaar nog even, maar kon ik de verleiding niet weerstaan.

Vanochtend ging ik aan de slag. 

Inrijgen viel reuze mee (echt!) en het 'voelde' als een naaimachine. Vertrouwder terrein dan ik dacht.

En toen was het tijd voor het echte testen.

Verschillende stoffen, verschillende instellingen, alle knoppen en hendels uitproberen.

Goed ontdekken wat de effecten zijn van al die knoppen en hendels 

(en dat ook proberen te onthouden!).

Hoewel ik vooraf zo mijn twijfels had of deze machine wat zou kunnen (voor dat geld) en ook met mijn twitter-naaivriendinnen deelde dat dit toch eigenlijk niets kon zijn, is mijn eerste indruk positief. 

Het gebruik is veel praktischer dan ik verwachtte, en de machine voelt degelijk aan. 

Ik heb er naast al deze testranden ook al wat 'echte' naden op genaaid, en dat ging ook prima.

Wat wel een nadeel is: de machine heeft geen vrije arm, dus voor kinderkleding is dat wellicht onhandig. 

Voor nu ben ik zo blij dat ik eindelijk ontdek wat een lockmachine doet en kan.

Heb jij goede tips om nog meer te leren over de lockmachine?
Laat het even weten in de comments hieronder!

Fijne dag!

Anita

flower granny's

Genieten jullie ook zo van de zon? Heerlijk!
Mooi weer ook om eens wat foto's te maken van het haakwerk waar ik al een tijdje mee bezig ben.

Het schiet niet erg op, maar dat hoeft hier ook niet mee, het is fijn om een haakwerkje 'op de pen' te hebben voor de loze uurtjes.

Ik begon ermee toen ik online een patroontje tegen kwam van een granny met een bloem erin. Ik was nieuwsgierig of ik dat zou kunnen haken, en probeerde het uit met een restje garen dat ik nog had liggen. En toen ik er één had gehaakt probeerde ik er nog één. En nog één....

Toen bedacht ik dat ik weliswaar verschillende wollen gehaakte en gebreide dekens had op de bank, maar nog geen gehaakt, lente-achtig exemplaar. Wat een gemis!
En wat een goede reden om bij Maaike (www.maaikoe.nl) een aanvulling op de restjes katoen bij te bestellen en nóg een paar vierkantjes te haken.

Het is duidelijk, dit uitprobeerseltje is inmiddels een serieus project.

Het fijne is dat het een handig meeneemformaat-handwerkje is. Op pad naar (ver) familiebezoek haak ik zo vier granny's erbij, en een ochtend ziekenhuis (goedgekeurd!) leverde ook twee - weliswaar wat zweterig want tikje bezorgd - granny's op.

Ik haak ieder exemplaar in één kleur, en haak ze aan elkaar vast met een rand van witte stokjes. Dit is de eerste keer dat ik dit zo doe, en ik moest even puzzelen voor ik de techniek doorhad, maar ik vind het effect erg leuk.

Iedere rij is hetzelfde met een kleur verloop van donker naar licht, maar iedere rij verschuif ik een blok, zodat er een diagonaal patroon ontstaat.

En zo langzaamaan ontstaat er een dekentje dat straks, als de zon net wat meer kracht heeft, vast van pas komt in de tuin op een frisse zonnige middag.

Fijne dag!

Het patroon van de granny vind je hier (klik)

Nieuw etui

Zoals jullie weten word ik altijd blij van lekker rommelen achter de naaimachine. Als dat  in korte tijd iets leuks&nuttigs oplevert word ik daar nog blijer van. 

Vandaag laat ik jullie zien hoe ik etui-tjes heb genaaid.

Met wat restjes stof en een ritsje uit de voorraad naaide ik dit etui voor een lieve collega die naar de andere kant van de wereld gaat verhuizen. Een Nederlands tintje leek me in dit geval wel passend.

Ik maakte er ook één voor mezelf, om mijn schaar, rolmes, en allerlei andere nuttige zaken mee te nemen naar de naailes. Hieronder de plaatjes om er zelf ook eentje te maken. 

Twee buitenkantjes (27*17 cm), twee voeringzijden (ook 27*17 cm), en een rits (die je op maat maak, minimaal 25 cm) voorzien van een stoffen randje (stof 6*4cm) dubbelvouwen, en nogmaals invouwen naar het midden). De rits inclusief randjes moet aan weerszijden 1 cm korter zijn dan de breedte van de stof, zie ook de foto.

 Ik voerde de buitenkant met een laagje quiltvoering, zodat het geheel een stevig effect krijgt. Met wat sierstiksel over de boompjes maakte ik het extra vrolijk.

Aan de rits zette ik de buiten en binnenkanten vast. Je kunt langs de rits aan de goede kant de stof doorstikken, ik heb dat bij de uiltjesetui wel gedaan en bij de blauwe versie niet. 

Stik de zijkanten tót de ritsflapjes, niet eroverheen! Belangrijk: de rits moet open zijn tijdens het in elkaar zetten. Laat de bodem van de voering voor een stukje open om het geheel te keren.Ik heb de bodem van het etui 'geboxt', om er een staanbaar etui van te maken. 

Na het stikken van de zijnaden, bodem (buitenkantstof), deel van de bodem (voering), en het boxen kan het etui gekeerd worden. Altijd het leukste klusje :-)

Na het keren (alle hoekjes goed op zijn plaats) kun je de bodem dichtnaaien - ik beken dat ik dat op de naaimachine doe, en niet met de hand, hoewel dat laatste wel netter is (lui mens).

En zo ziet het er dan uit! Een gezellig bol etuitje, stevig maar wel licht van gewicht door de vulling. 

Je kunt de ritsflapjes ook weglaten, maar ik vind het effect ervan juist wel leuk. 

En jij? Wat vind jij een overzichtelijk naaiklusje met leuk resultaat? Ik ben benieuwd!

Fijne dag,

Anita

Back to school: naailes

Toen ik vorig jaar mijn laatste naailes van een reeks had, was ik vast van plan wél verder te gaan met het maken van kleding. Ik had de smaak te pakken; de voldoening van het veranderen van een lapje stof in een kledingstuk is echt heel groot. 

Maar ja.

In het echte leven verdwijnt zo'n idee onderaan de lijst van pubers, man, een baan waarin ik niks te maken heb met stof, naaimachines, garen of ander leuks, en dan wil ik ook nog een beetje fit blijven (3 keer per week een rondje rennen), mijn familie regelmatig zien, mijn vriendinnen spreken, wat vrijwilligerswerk doen en en en....

En toen kwam er een dag dat alles even genoeg was. 

Dat die lange lijst van vanalles voelde als een te lange lijst en teveel moeten. 

Tijd om eens goed na te denken hoe dit anders kon.

Ik wil meer doen wat ik echt héél graag doe. 

Om daarbij een stevige stok achter de deur te hebben zocht ik een nieuw naailesgroepje: ik vond een nieuwe naaijuf, op 5 fietsminuten!

Inmiddels ben ik een paar lessen verder, en het is zo leuk om weer te doen.

Ik had nog een mooi maar gruwelijk lastig lapje liggen, kocht een klosje bijpassend garen en vond een jurkje in de Knip. 

Het effect is niet alleen dat ik elke dinsdagavond aan de slag ben met dat wat ik zo'n beetje het liefste doe, maar ook dat ik de rest van de week de naaimachine weer veel eerder pak. 

Er liggen nog zoveel mooie stofjes te wachten en ik heb nog zoveel ideeën in mijn hoofd...

Blijkbaar heb ik de ruimte daarvoor nodig om al die andere dingen op mijn lijst met plezier te doen.  

Het 'moeten' in mijn leven is een stuk minder geworden.

En dat door de introductie van een nieuwe activiteit. 

Vrouwenlogica, denk ik :-)

Fijne dag!

Mapjes naaien

Wij hadden heerlijk een weekje vrij. 

Tijd dus om allerlei leuks te doen (en de laatste griepresten kwijt te raken).

Eén van de dingen die ik deed was een ochtend lang met dochter achter de naaimachine.

In een Quilt&zo - mooi blad!- vonden we een patroontje van een gevoerd mapje. Dat leek ons een mooie uitdaging. Lapjes uitzoeken en lintjes voor erbij; op momenten als deze ben ik erg blij met mijn uitgebreide verzameling stofjes.

Ze is al aardig handig op de machine, en na een ochtendje ons best doen hadden we allebei een mapje gemaakt. Zij voor haar pennen, en ik om cadeau te doen. 

 Helaas is het absoluut verboden door haar om een foto-in-actie te plaatsen, dus hier alleen een plaatje van de stofjes en het resultaat.

 

Maar neem van mij aan dat het een fijne ochtend was!

Mooie dag!

Anita

Special bag

Met een aantal dames maken we zo af en toe spulletjes om te verkopen voor het goede doel, Open Doors*. Of 'spulletjes'... ik bedoel mooie, handgemaakte voorwerpen, variërend van kinderspeelgoed, etui's, kussens, poppengarderobes tot tassen.

Vandaag maakte ik in dit kader deze tas:

En niet zomaar een tas, maar een tas die speciaal is bedoeld om liedboekjes&bijbels mee te nemen naar de kerk. In onze gemeente gebruiken we geen beamer - ken je de Nieuwe Kerk in Delft? Waar het Koninklijk huis begraven is? Daar past geen beamer toch? - maar gewoon nog boekjes. 

En zo'n stapel boekjes moet toch vervoerd worden. Vandaar deze tas.

Ik maakte bijpassend biasband voor een toepasselijke versiering op de voorkant, en een zakje voor het collectegeld aan de binnenkant.

En nu maar hopen dat hij snel wordt verkocht!

Fijne dag!

Anita

* Open Doors zet zich in voor vervolgde christenen. Meer info vind je hier (klik). Ook geïnteresseerd in een tas? Laat maar even weten!

A stitch a day keeps the doctor away?

Net toen we dachten dat de griepgolf dit jaar ons huis voorbij ging....

.... vielen de gezinsleden één voor één om. 

Gelukkig was de quilt geregen en klaar voor heel veel steekjes. 

En dat deed ik dus, afgelopen weken.

Heel veel steekjes!

Mooie kleurtjes garen, en alle rommeltjes bij de hand.

Na 6 kromme naalden in één middag stapte ik over op Clover naalden, die blijven recht!

En nu alle snotneuzen weer vrij kunnen ademen en de laatste bacillen het huis hebben verlaten is het middenstuk van de quilt klaar. En weet ik weer waarom ik dit zo'n fijne hobby vind. 

Want wat is het een leuk werkje om te doen en wat wordt het resultaat mooi. 

Maar dat volgt een andere keer!

Fijne dag,

Anita

Haakwerk op de bank

Alweer even geleden haakte ik voor de lol wat hexagonnetjes. Pas toen ik er een stapeltje af had ontdekte ik dat het de beroemde Afrikaanse bloem is. Beroemd of niet, ik vond het leuk om te doen maar ook nogal bewerkelijk door de vele kleurwisselingen (zoveel afhechten!). 

Dus toen ik genoeg zeshoekjes had voor een grote zeshoek naaide ik de hexagonnetjes aan elkaar om ooit iets mee te gaan doen.

En vandaag was het zover, tijd om het gehaakte lapje om te zetten in een kussen.

Ik koos wit ribfluweel als basisstof, spelde daar het haakwerk op en stikte het vast.

Ik gebruikte een groot rond dienblad als mal om de vorm van het kussen te bepalen (en daar moest ik eerst lang over nadenken - hoe krijg ik een mooie ronde cirkel - tot mijn oog dus op mijn grote ronde dienblad viel!)

Als binnenkussen naaide ik van een oud laken dezelfde ronde cirkel, die ik opvulde met de vulling van anderhalf Ikea-kussentje (voor 1,29 per kussentje een lekker voordelige oplossing, ook als je vulsel voor bijvoorbeeld een knuffel nodig hebt!).

Het resultaat past precies bij de kussens die ik al had liggen (verrassend!). 

Het was voorlopig ook het laatste kussen dat ik maakte, want zoals één van de pubers hier zei: mam, nu hebben we er wel genoeg.

Fijne dag!

Anita

ready to quilt

Vandaag was een bijzondere dag.

Ik besteedde een groot deel van deze dag aan het samenvoegen van onder-, tussen- en toplaag van de quilt waar ik al tijden mee bezig ben, en deed dat samen met mijn moeder. 

de laatste draadjes wegwerken en de laatste kreukels wegstrijken....

Het is fijn, als je iets dat je graag doet kunt delen met iemand die je lief is.

Eerst zorgen voor drie lagen glad op elkaar; de eerste twee lagen zijn eenvoudig glad te stapelen, maar die derde laag er kreukvrij bovenop leggen is lastiger. 

Met z'n tweeën en dankzij de fijne grote tafel (uitgeschoven) lukte het.

Om de lagen kreukvrij te houden en zonder verborgen ribbels aan de onderzijde vast te zetten gebruikte ik lijmklemmen. Handig trucje, werkte prima, met handdoekje ertussen tegen eventuele beschadigingen van de stof. Groot voordeel: de stoflagen liggen nu glad op tafel (in plaats van op de grond) en rijgen lukt makkelijk zo.

En terwijl in Frankrijk gevochten werd regen wij de lagen op elkaar.

Zoals vrouwen dat al tientallen (honderden?) jaren doen en deden. 

Naaien, praten, samen zijn.

Met wat extra besef dat het bijzonder is, dat we dit hier en nu samen konden doen.

Het was vandaag een bijzondere dag.

Ik hoop nog heel veel dagen heel veel steekjes te quilten aan deze deken.

En ik hoop dat, terwijl deze deken steeds een stukje mooier wordt, de wereld dat ook wordt.

Liefs,

Anita

Very very little Dresden plate

Al een paar handwerkbeurzen geleden kocht ik een setje plastic mallen voor een heel klein Dresden-plate blokje. En als ik klein zeg.... bedoel ik klein. Zo klein dat ik vervolgens anderhalf jaar moed moest verzamelen om ermee aan de slag te gaan. En wat is nu een beter moment om zoiets op te pakken op de eerste dag van een vers nieuw jaar? 

Tijd voor actie!

Het was even puzzelen hoe ik de onderdeeltjes moest gebruiken. Een rondje google ("Paper piecing Dresden plate") leverde wat links van filmpjes met uitleg op. Toen ging het nog niet vlekkeloos, maar uiteindelijk begon het ergens op te lijken.

Voor een beeld van de maat heb ik er even een gewone kopspeld bijgelegd. Priegelwerkje, zie je?

Maar dankzij de uitgestanste gleufjes is het haalbaar om de stof om de mal heen te naaien.

En dat 16 keer. Oef.

Nadat alle 16 deeltjes van stof zijn voorzien kon ik ze aan elkaar naaien. Ik heb erg goed mijn best gedaan dat ik daarbij níet door de rode rijgdraad stak, zodat ik straks (hopelijk!) de rode draad goed kan verwijderen.

Nadat alle blaadjes aan elkaar genaaid zaten kon ik de templates makkelijk verwijderen met de punt van een schaartje (voorzichtig, de stof mag niet kapot!), zie foto linksonder. Het viel me mee hoe makkelijk de templates loskwamen en de rode draad uit de gleufjes los kwam. 

Tot slot heb ik het geheel goed gestreken, hoewel het blok (de cirkel) zelf al mooi plat lag. 

Je ziet dat er nog een kern opgenaaid moet worden. Ik twijfel nog tussen een cirkel of een hexagonnetje. Dat laatste is wel passend gezien de plaats waar de Dresden plate straks komt opgenaaid.  

Je kunt ook zien dat ik bij een deel van de bloemblaadjes de onderzijde heb teruggevouwen (de linkerhelft op de foto) en  bij een deel van de blaadjes dat niet heb gedaan. Ik ben er nog niet uit wat een handiger en mooier resultaat oplevert.  

Kortom, dit is een blogje over een Dresden plate in wording. 

En nog één, want uiteindelijk wil ik er twee gebruiken. 

Weet je nog, die quilt met twee lege plekken? 

Juist! Daar dus!

Fijne dag!

Anita

The final

De laatste dag van 2014! 

Mijn oma zei het al: hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd gaat. En ze had gelijk!

Op deze dag wil ik graag wat plaatjes laten zien van een project dat ik dit jaar afrondde en waar ik niet alleen héél lang aan heb gewerkt, maar ook op héél veel plaatsen.

Ik begon er aan als doel op zich, haken om het haken, met vrolijke kleurtjes. 

Pas in de laatste fase bedacht ik dat het een leuke meidensprei zou kunnen zijn.

En dat niet alleen, ook nog eens een sprei waar dochter heel blij mee is én waar ze al een paar bijpassende kussentjes voor had! Tja, mijn voorliefde voor deze kleurtjes is duidelijk ;-)

Bij het afronden van de sprei zocht ik naar een simpel randje, In overleg met wat twitterdames kwam dit eruit. Pas toen ik het op het bed legde zag ik dat ik dit al eens eerder haakte...

In 2015 hoop ik weer veel steekjes te maken. 

Met naald en draad, met breipen en wol, met haaknaald en katoen.

Er liggen knotjes&vierkanten te wachten, een quilt die gesandwiched en gequilt moet worden,

en stapels lapjes en draadjes die vast zullen veranderen in iets wat ik nu nog niet weet.

Ik wens jullie een fijn en gezond 2015. 

Een jaar met ruimte voor creativiteit en een jaar met ruimte voor elkaar!

Een fijne dag!

Anita

Echt bijna klaar.

Al heel lang ben ik bezig met een quilt van reproductiestofjes, begonnen als hexagon-handwerkje. 

Het leek me wel wat om het ding dit jaar nog af te maken, maar dat gaat niet lukken. 

Wel is de top vandaag bíjna klaar (echt echt echt bijna!) en kan ik trots vermelden dat het hexagon-handwerkje een lap van 1.70 x 2.15 is geworden. 

Niet direct wat ik voor ogen had toen ik begon!

Ik schreef in een eerder blogje al over mijn zoektocht naar de laatste rand. 

In mijn hoofd had ik een rij van grote hexagonbloemen, maar dat zag er in de praktijk niet zo uit als ik dacht. Daarom probeerde ik iets anders; iets eenvoudigers.

Best wishes!

Goede kerstdagen en een mooi 2015!

Fijne dag,

Anita

Weer een schrijfmap

Kerstvakantie! Lekker luxe, zo ruim voor de kerstdagen al vrij!

Het was hier wat stil, maar dat had niets met gebrek aan actie te maken. In deze tijd van het jaar snort de naaimachine voor kadootjes, en die kan ik natuurlijk niet zomaar delen hier...

Maar nu is alles gegeven en uitgepakt, en is het tijd om hier het één en ander te delen.

Ik maakte een map voor deze haakdame (even klikken, de moeite waard!). Het leek me wel toepasselijk, een map om haakpatronen in te ontwerpen, met kleurtjes, draadjes en andere Nuttige Zaken bij elkaar in een map. Met wat lapjes, lintjes, een ritsje en een knoop ging ik aan de slag. 

Altijd extra lastig, iets maken voor een ander. Lijkt de onderkant nou met een hobbeltje te lopen? Mmm, dat was in het echt niet zo... toch?

Ik gebruikte zelfs mijn borduurvoetje weer eens, om de jaarkringen van de boomprint wat extra power te geven.

Kortom, ik had een leuke middag.

En van Mara kreeg ik een lief bedankje. 

Iedereen blij :-)

Fijne dag!

Anita

Quilt blues

Je zou toch denken dat een onschuldige hobby als het maken van quilts ontspannend werkt. 

Nou, dit weekend voelde dat heel anders.

Ik ben al een tijdje bezig met deze quilt. En het was me helemaal duidelijk: 

nog één rand er omheen. Met grote hexagonnen. De sjablonen kocht ik laatst op de handwerkbeurs en ik naaide vrij snel (relatief hè, het blijft handwerk-patchwork en dat gaat traaaag) een aantal bloemen in elkaar.

En toen legde ik het op mijn bed, waar het ooit als sprei gaat dienen.

Nou.

Tja.

Ik vond er niks aan. 

Het liefst had ik de hele lap en losse bloemen zo in de vuilnisbak gemikt.

En toen deed ik iets verstandigs.

Ik pakte een kop thee, en ging gewoon zitten. 

Aan het voeteneinde van mijn bed, met uitzicht op de verguisde lap.

En ik maakte nog maar eens een fotootje.

En toen zag ik het. 

Het ligt niet aan de lap, het ligt aan de grote hexagonnen. Die passen er niet bij. 

Weg ermee!

Inmiddels ben ik weer gekalmeerd en heb ik weer een plan. 

De lap gaat niet de vuilnisbak in, maar ik maak een afsluitende rand in donkere stofjes.

En de grote hexagonbloemen?

Die kan ik vast wel ergens kwijt aan de achterkant. 

Fijne dag!

Anita

En die mooie gehaakte sprei onder de quilt-in-wording? 

Die haakte mijn moeder ooit, een verjaardagskado in 1998. Tijdloos mooi!

Time to knit

Het is herfstvakantie!

Voor mij betekent dat al sinds mijn vierde dat ik jarig ben. Vroeger vond ik dat leuk, want ik was als jarige Jet altijd vrij, en nu nog steeds is het leuk, want de kinderen zijn nu altijd vrij op de verjaardag van hun moeder.

Het was een herfsterige, gezellige dag. Ik kreeg ook kadootjes, en één daarvan wil ik graag met jullie delen. Het liefst zou ik het ook even laten voelen, maar dat lukt me technisch niet. 

Is het niet prachtig?

Het pakketje bevatte niet alleen wol, maar ook breinaalden. 

Ja dames (en enkele heer), u leest het goed.

Er gaat gebreid worden!

Rond mijn twintigste breide ik verschillende truien met de ingewikkeldste kabels. 

Ergens in mijn achterhoofd moet ik dus nog wel weten hoe het moet. 

Het doel is een sjaal. Geen kabels, wel gaatjes (o help!)

Maar voorlopig geniet ik nog even van de wol op zich. En verzamel ik moed.

Fijne dag!

Anita

hooked hexagons

Soms kan een handwerkklusje zomaar heel erg lang blijven liggen. Al tijden geleden begon ik met het haken van hexagonnen. Ik zag eerder bij haar een mooie gehaakte deken, en daardoor raakte ik nieuwsgierig.  Al googlend vond ik een patroontje en haakte ik zeshoekjes. Pas later ontdekte ik dat dat een heel bekend patroontje is, de Afrikaanse bloem...

Ik had er lol in, dat haken, en ook in het aan-elkaar-naaien. Het lukt me maar niet om dat al hakend te doen, ik gebruik een naald en draad. De quilter in mij hè, die zegt dat je hexagonnen netjes aan elkaar moet naaien. 

Hoe mooi ik het haakwerk ook vind, ik begin niet aan een deken. Daarvoor vind ik deze vorm van handwerken niet leuk genoeg. Maar een kussen voor op de bank, dat lijkt me wel wat.
Dus ik naaide een rondje hexjes aan elkaar, en nog een rondje:

Nu al leuk! En binnenkort wordt het een kussen.
Nog véél leuker!

Wil je zelf aan de slag? Even googlen op Afrikaanse bloem haken levert pagina's vol hits op.
De katoen kocht ik bij www.maaikoe.nl.

Fijne dag,

Anita

De laatste loodjes

Ik durf het nog niet helemaal hardop te zeggen...

.... maar het lijkt erop dat het einde in zicht is van deze eindeloze haakklus!

De supergranny is bijna een sprei geworden voor het bed van mijn dochter. 

Nog niet helemaal, er moeten nog wat randjes gehaakt en wat losse eindjes worden afgehecht. 

Fijn hulpmiddeltje daarbij is de stekenmarkeerder die ik kreeg van Kralalien en nu ook te koop is bij Maaikoe in de shop (klikkerdeklik). Aanrader (ook om het fijne garen dat ze verkoopt!). 

Intussen haak ik snel nog een paar toertjes. 

Je weet het: de laatste loodjes wegen zwaaaaarrrr...

Fijne dag!

Anita

Hexen en sterren

Onlangs was het weer tijd voor een fijn uitstapje voor mensen-zoals-ik: de handwerkbeurs! Samen met mijn moeder liep ik er een dagje rond, vol bewondering voor al die kramen met materialen en ideeën. Opgeladen en met een gevuld hoofd (en iets minder gevulde portemonnee, zo gaat dat op zo'n beurs) kwam ik thuis.  De ochtend erna, zaterdag, was ik al vroeg uit de veren, want al die ideeën moesten omgezet worden in daden.

Nu ben ik niet graag met veel projecten tegelijk bezig. In mijn werkend leven ben ik een projectmanager die houdt van orde en structuur en dat zie je terug in mijn handwerk-afdeling, hoewel mijn deadlines thuis een stuk soepeler zijn ;-). Geen nieuw project dus, maar de hexen&sterrenquilt kwam uit de kast. In mijn vorige blogje schreef ik over het borduurtje dat ik maakte; inmiddels heeft dat een plekje gekregen.

Want de rand van sterren is bijna klaar:

Nog één rijtje langs de linkerzijde en deze rand is af. De lapjes liggen er gesneden en wel klaar voor, nu nog wat naaimachine-tijd vinden.  In de hoeken komen de borduurtjes in een blok verwerkt, ik vind het effect geslaagd (maar vooral zo leuk om te doen!). 

Als deze rand bijna klaar is, betekent dat er een knoop doorgehakt moet worden: is het zo klaar of komt er nog een rand om heen?

Het is dat laatste geworden. Ik wil deze quilt graag ooit op mijn bed hebben, en daarvoor mag hij nog wat groter groeien. Om het ritme van sterren en hexagonbloemen vast te houden wordt de volgende rand er weer één met hexagonbloemen. Op de beurs zocht ik naar de juiste maat in de juiste verhouding tot de andere twee maten die ik gebruikt heb, en die heb ik gevonden.

Rechtsonder zie je goed de verschillende maten. De nieuwe hexagon is anderhalf inch, en ik heb er luxe kant-en-klare kartonnen versies van gekocht. Voor deze grote maat vind ik printerpapier niet zo handig meer. Ook gescoord op de beurs: nieuwe aanvulling op de stofjes voor deze quilt, zoals vaker weer bij Farmyard Design. (Hallo Gemma!)

Het voordeel van deze maat hexagonnen: het gaat snel! En het kneutert zo lekker, zo'n naaidoosje met alles bij elkaar. Fijn voor onderweg. Ik wil de bloemen verwerken op een gepatchte rand van de lichte stoffen, ik kauw nog even door op hoe ik dat precies wil.

Kom maar op met de herfstige avonden, ik vermaak me wel!

En die lege vakken in de tweede rand? Ik heb al heel wat ideeën van jullie gekregen, maar ben er nog steeds niet uit. Dus als je nog een briljante ingeving hebt, hoor ik het graag.

Fijne dag,

Anita

stitching in red

Wij waren in Frankrijk, deze zomer.

Ik vind een heleboel dingen leuk in Frankrijk, waaronder de supermarkten. Dat assortiment!

De versafdeling is een feestje, en ook bij de toetjes kunnen we ons uitgebreid vergapen. Gelukkig ben ik er allergisch voor, anders at ik me vierkant aan alle soorten yoghurt & ander lekkers.

De tijdschriftenafdeling loop ik meestal wat sneller door. Maar deze keer viel mijn oog op een borduurblad. Niet dat ik zo'n borduurster ben, maar mijn oog viel op het gratis setje splitgaren dat op de verpakking was geplakt. Verkocht!

Eenmaal thuis was er genoeg afleiding om een tijdje niet te denken aan de nieuwe aanwinst. Maar onlangs was het zover, tijd om te borduren.

Bij de Hema kocht ik borduurstof, aïda. Ik had in een blad nog een leuk patroontje. Tellen maar!

Ik koos voor deze kleur aïda (de Hema heeft het ook in het wit) omdat ik het borduurtje wil verwerken in de quilt die ik onder handen heb. Als je goed kijkt zie je daar nog wat lege vlakken, waarvoor dit wel eens een oplossing zou kunnen zijn. De ecru-kleurige borduurstof vind ik hierbij beter dan wit.

Mijn moeder is een zeer ervaren en gevorderde borduur-ster, en die vertelde me hoe ik het splitgaren hoor te bewaren. Maar bij gebrek aan kaartjes om het garen op te rollen en bij gebrek aan zin om dat allemaal handmatig te doen deed ik het anders. Met hulp van de man:

Ik ben een tikje kleurenblind en op deze manier is de volgorde in elk geval duidelijk ;-) 

Het opwinden ging snel zo, aanrader!

Toen werd het tijd voor het serieuze werk. Ik gebruikte één draadje, en verschillende steekjes, afhankelijk van het patroon. Ik wilde een beetje spelen met de verschillende roze en roodtinten.

Eerst de contouren van de hartjes borduren, en die vervolgens opvullen met verschillende steken. Gewoon uit een boekje, weinig fantasie bij nodig, maar erg leuk om te doen.

En nu ligt er één blokje klaar. Het was voor mij echt jaren geleden dat ik een borduurwerkje ter hand nam, en het verraste me hoe leuk en soepel het is om te doen. Waar een avondje haken nog wel eens voor kramp zorgt, is dat met borduren bij mij niet het geval. Blijkbaar is zo'n naaldje niet anders dan luchtig vast te houden.

Ik voorspel dat het niet lang duurt voordat ik hier een tweede blokje kan delen.

Fijne dag!

Anita