2013/04/03

These are a few of my favorite things... en een oproepje (helemaal onderaan!)

Bij het lezen van de titel van dit blogje barst ik (bijna) in zingen uit. Ik heb de Sound of Music zo vaak gezien dat ik direct associaties heb met een donzig dekbed & vrolijke kinderen die met supernanny Maria zingen om de angst voor het onweer te verdrijven.
 
Nu onweert het hier momenteel niet, maar heb ik wel behoefte aan een beetje vrolijkheid. Maria zingt over veel leuks, maar 'een stapel mooie stofjes' komt niet in haar rijtje voor. In de mijne wel!
 
En daarom was het extra fijn toen de postbode vandaag maar liefst twee dikke, zachte enveloppen bracht. Stofjes!
 
 
Fijne kleurtjes en printjes van Marutska, haar webshop is net een snoepwinkel vol heerlijks, aanrader!
 
De tweede envelop was van By Miekk, waar ik vaker kijk (zo'n leuk concept, ook een aanrader!) en nu verleid werd door een pakketje reststofjes. En dat ziet er na een beetje spelen zo uit:
 
 
Die lapjes heb ik niet alleen voor de fun in huis gehaald, daar gaat een hele mooie quilt uit ontstaan. Mijn hoofd zit vol ideeën, en binnenkort barsten die naar buiten en kan ik het hier delen.
Tot die tijd geniet ik gewoon nog even van de stofjes.
 
Fijne dag!

Anita
 
 
Ik heb al een paar keer vragen gekregen of mijn blog niet te volgen is. Nou heb ik me daar nooit zo mee bezig gehouden, maar ik heb gezocht en een volgersknop gevonden.
Ik blijk maar liefst .... 9!!! volgers te hebben, indrukwekkend :)
De statistieken geven een ander beeld, dus ik ben wel nieuwsgierig. Lees je hier zo af en toe?
Dan nodig ik je graag uit om een officiële volger te worden!
Even helemaal naar beneden scrollen, dan vind je de knop.
 

2013/04/01

quilten uit de losse pols - how to

Al jaren kijk ik vol bewondering naar de moderne quilts van verschillende Amerikaanse dames. Vooral het quiltwerk vind ik intrigerend. En dan speciaal het free motion quiltwerk.
Gelukkig is daar Youtube vol met 'how to' video's.
 
Vooral deze dame vind ik leuk. Pas in het derde deel gaat ze echt aan het naaien; let ook op de tip van het glas wijn!
 
Alleen van kijken kun je dit niet leren, tijd om aan de slag te gaan. Ik heb al een tijdje een quilttop met servieskast klaar, en daar ging het mee gebeuren.
 
 
 
In verschillende managementboeken wordt uitgelegd dat je 10.000 uur iets moet doen om het echt te kunnen. Ik weet niet of deze schrijvers dachten aan quiltwerk, maar ik denk dat je die paralel wel kunt trekken.
 
 
 
Ik heb me lekker uitgeleefd in slingers, cirkeltjes, bloemetjes en een grasrandje.
 
En omdat ik de kleur van het garen heb aangepast aan de top, en de achterkant donkerpaars is, geeft dat interessante effecten.
 
 
Zo kan ik extra kritisch zien wat er allemaal nog verbeterd kan worden in de komende 9.998 uur.
 
Wat ik heb geleerd:
* het is 'tekenen' met een stilstaand potlood en bewegend papier.
* hoge snelheid en langzame beweging van de stof geeft een gelijkmatig effect.
* te lage snelheid geeft grote (dus lelijke!) steken
* vooraf een aantal spoelen klaarmaken geeft rust tijdens het naaien
* het is echt heel leuk om te doen!
 
 
Fijne dag!

Anita

2013/03/09

hoe maak ik een rond kussen - in 6 foto's

Het ronde, gehaakte kleedje was al even klaar. Maar een kleedje alleen... is ook maar een kleedje. En dit kleedje was bedoeld om kussen te worden.
 
Mijn dochter heeft een tijdje terug alweer nieuwe gordijnen gekregen (en nieuwe kleurtjes op de muur, want roze kan écht niet meer als je al 9 bent!). Een restje van die gordijnstof was bedoeld om met het kleedje een mooi kussen te worden. 
 
Het eerste vraagstuk: hoe krijg ik een mooie ronde vorm geknipt uit de stof? Ik was bezig met de was terwijl deze vraag in mijn hoofd spookte.
 
Was? Wasmand? Wasmanddeksel!
 
 
 
De volgende uitdaging was het snijden van een strook rechte stof om beide cirkels te verbinden.
Zou mijn snijmes dat kunnen, al die lagen?
 
 
Ik heb mijn spierballen even moeten gebruiken, maar het is gelukt.
En toen was het een kwestie van veel spelden:
 
 
... voorzichtig stikken...
 
 
... en de andere kant van het kussen vastspelden&naaien, en daar ligt hij,
even op mijn bank te pronken voordat hij verhuist naar de kamer van dochter:
 


Over de bank een gehaakte sprei, jaren en jaren terug door mijn moeder gehaakt en nog altijd prachtig.
(en voor de oplettende lezer: er staat inderdaad een stoeltje in de tuin,
waar ik eerder deze week even in de tuin ín de zon heb gezeten!)
 
 
En omdat hij zo leuk is, nog even een uitvergroot plaatje:
 
 
 
Fijne dag!
 
Anita
 
 
 
 
 
 


2013/03/06

Ik kan niet hexen!

Eerder schreef ik over een nieuw project waaraan ik ben begonnen. Vandaag was het een goed moment om daar mee verder te gaan. Iedereen op school &werk -behalve ik want ik ging hexen!

De tafel helemaal voor mij alleen, niemand in de buurt. Soms is dat heel lekker. 

Omdat ik al weer even niets gedaan had aan dit project was het even denken. Hoe zat het ook alweer? 
Een rand van bloemenhexagonnen, afgewisseld in rood- en bruintinten. Binnen die rand en ook erbuiten komt natuurlijk ook nog één en ander, maar voorlopig eerst maar eens die rand.

En dat ziet er dan zo uit:



Nou ja.... dat is de showfoto. 
Maar tijdens het echte werk ziet het er net even anders uit:


Zoek de zeven verschillen ;-).
Wat te snaaien, wat te drinken én wat te kijken. 

En levert het dan nog wat op?
Aan het einde van de dag zag de tafel er zo uit:


Dat begint op een rand te lijken!

Fijne dag!

Anita





2013/03/03

Weet je dat de lente komt...

Vandaag was ik in een groot recreatiegebied ("het bos" zei ik tegen de kinderen) in het Groene Hart. En ik was niet de enige: veel hardlopers en wandelaars waren ook op zoek naar een snufje frisse lucht.
Terwijl ik daar liep voelde ik het echt: de lente! 
Het was nog wel fris en ik had mijn sjaal echt nodig, maar het voelde anders.

Een nieuw seizoen geeft ook ruimte voor nieuwe werkstukken. Ik ben in de luxe positie dat ik over een tijdje 3 (drie ja!) maanden vrij ben, en in die periode moet ik toch minstens één quilt kunnen maken.

En al bladerend en surfend kreeg ik allerlei plannen en ideeën... ik hoop dat 3 maanden genoeg vrije tijd biedt!

Eén blokje wil ik graag even delen. 
Ik ga hem niet naaien, maar vond hem wel passend en moest er om glimlachen:

Geduld, dan komt het goed!

Fijne dag,

Anita

Het blokje komt het boek van Nancy Halvorsen: "be attitudes" 
  

2013/02/27

Een tas met hindernissen

Er was een feestje in het verschiet. En het leek me een goed idee een tas te maken voor de jarige Jet. Misschien een tikje overmoedig ging ik aan de slag. 

Het nieuwe boek van Lisa Lam, de tassengoeroe uit Engeland en mijn nieuwe heldin, had ik al een paar keer doorgelezen. Tijd voor actie!


Ik heb niet voor één patroon uit het boek gekozen, maar gecombineerd uit verschillende tassen: het basismodel van de ene tas -maar dan wel een beetje smaller en korter- de sluiting net als een andere tas, ideeën voor de draagband van weer een ander model.

Ik ontdek dat ik inmiddels een eigen werkwijze heb. Ik naai eerst de binnentas met de gewenste vakken. Een ritsvakje aan de ene kant, en wat insteekvakken aan de andere kant. Ik ben zelf gek op een pennenvak, nooit meer slingerende pennen! 

Ik vind het leuk om voor de voering lekker zoete bloemetjes te kiezen. De roze ruitjes vormen de insteekvakken.

Vervolgens is het tijd voor de draagband. Ik biecht het op: ik ben erg slecht in het keren van zo'n band. Maar.... gelukkig heb ik hulp in huis! 
De banden komen vast aan de zijkant met een ronde draagriem-houder (in goed Nederlands).


Tijd voor de buitenkant! 

Ik heb gekozen voor een stevige ribstreep, aangevuld met een iets dunnere gebloemde ribcord. Voor het voorvak heb ik iets nieuws uitgeprobeerd, met coupenaadjes aan de onderkant en elastiek aan de bovenkant. 
En nog meer nieuws: ik heb voor deze tas voor het eerst gewerkt met een heel zware kwaliteit vlieseline. 
Dat was even wennen, want daarmee wordt de stof echt Heel Stevig.  
 Gelukkig is mijn machientje ook Heel Stoer!

Wat ook fijn is: nieuwe hulpmiddeltjes in de vorm van Clover-knijpertjes. In plaats van spelden. 
Ik ben er blij mee - en mijn vingertoppen ook.



En toen... even paniek. Wordt het wel wat? Hoe moet het verder? 
Met wat social media-hulp (danku, dames!) werd ik weer wat zekerder van deze zaak. En zo begon het langzaamaan toch echt een tas te worden. 

Het was nog even puzzelen op de verstelbare draagband, want hoe zit dat eigenlijk, met zo'n gesp, maar ook die hindernis heb ik genomen (wat is gebrek aan ruimtelijk inzicht toch een... gebrek).



Zie je ook hoe leuk hij staat bij mijn favoriete fotomodel? 
Ik heb de tas vandaag gegeven aan mijn moeder op haar verjaardag en ze was er blij mee. Gelukkig maar!

Fijne dag!

Anita

2013/02/18

Even geduld aub

Ik blogde al eerder over het servieskast-quiltje, dat nu eindelijk van losse top tot sandwich was geworden. De serviesdeeltjes zijn omgestikt, nu is het tijd voor het betere meanderwerk!
 
Het juiste voetje zit in de machine (en dat was nog een hele klus, ik voel me nu heel technisch) en de eerste plank is gedaan.
 
 
 
 
Maar ja, toe sloeg de griep toe en wat bleek: ook onder een half-af-servieskastdekentje is het lekker liggen!
 
 
Ssst.... rust nog maar even uit, het is bijna lente......
 
Fijne dag!

Anita
 

2013/02/13

Haken in het rond

Nu de tweede griepgolf van deze winter op ons gezin is neergedaald is er weinig tijd om achter de naaimachine te kruipen. Zelfs een paar patchworkblokjes aan elkaar zetten lukt me nu even niet.
Maar niet getreurd, er blijven nog genoeg mogelijkheden over.
Wat dacht je van....haken! Ik ben in een paar oude boeken gedoken, heb kleurtjes verzameld, nog een beetje online rondgekeken...


Hier wordt een mens vrolijk van!

Het plan is, om er een kussentje van te maken voor de kamer van mijn dochter. Die, toen we dat bespraken, verbaasd uitriep: kan dat dan, een rond kussen?

Het arme kind had nog nooit een ander kussen gezien dan vierkant, en -heel bijzonder!- een rechthoekige. Gelukkig kunnen we dit gebrek in haar opvoeding nu rechtzetten.

De vraag is nu: wat is er eerder klaar: de griep of het kussen?





En hoewel ik graag projecten afmaak, mag deze keer de griep eerder klaar zijn.

Ik heb nog wel even lol aan het uitproberen van nieuwe steekjes
en het bedenken van welk-kleurtje-is-er-aan-de-beurt.

Fijne (gezonde, griepvrije) dag!

Anita

2013/02/03

een museale handschoen en meer

Dit weekend heb ik weliswaar zelf verder genaaid aan verschillende projecten, maar daar gaat dit blog niet over. 

Dit weekend was ik namelijk in het Textielmuseum in Tilburg, samen met mijn dochtertje.

Mijn ervaring is dat het museum bestaat uit twee werelden: een stap terug in de tijd en een blik in de toekomst. Vooral van dat tweede was ik erg onder de indruk: het Textiellab.

Een ruimte vol hypermoderne apparatuur, waarmee diverse technieken van handwerken (hoewel er weinig 'hand' meer bij komt kijken) worden toegepast. De kunstenaars zijn live aan het werk. Van breien tot borduren, weven en naaien.
Om te watertanden! 

Wat dacht je van deze borduurcomputer? Ontwerp op de computer een afbeelding, rijg de juiste kleurtjes in en druk op start.



Alles lijkt mogelijk te zijn. De meest complexe creaties, de prachtigste patronen en de meest bijzondere materialen. In 3 minuten een handschoen breien... mijn dochter heeft het gedaan - nou ja, ze heeft op de knop gedrukt waarmee dat gebeurde. De kleurkeuze is wat bijzonder, maar het gaat om het idee ;-)

En wat dacht je van dit rondgebreide sjaaltje? Met de handslinger bediend, een heleboel kleine haakjes&naaldjes , drie klossen garen en kijk, klaar!


Naast alle textiele indrukken was er ook tijd voor wat lekkers in het restaurant, waar we vol bewondering waren voor de banken met textiel, die dochter professioneel op de foto heeft gezet:  




Met een hoofd vol nieuwe ideeën begonnen we aan de weg terug. Met de Olijke Tweeling (dochter) en TextielPlus (ik - niet verrassend deze verdeling) bracht de trein ons soepeltjes thuis. 

Alles is te maken - je moet het alleen nog even ontwerpen. Dat was voor mij de les van de dag. 
Ik ben vooral bezig met het verbeteren van mijn 'maak-skills', maar zou ook een betere ontwerper willen zijn. 
Hoe? Daar denk ik nog even verder over na.
Heb je daar tips voor? Laat het me weten!


Fijne dag!

2013/01/30

Een kast vol servies & een koektrommel

Toen ik net begon met quilten, kreeg ik van mijn moeder een boekje van Maaike Bakker, met daarin patroontjes om met de paperpiecing techniek serviesdeeltjes te maken. Niet gehinderd door al teveel kennis ben ik gewoon begonnen met wat restjes stof. Eerst één blok, toen nog één... en zo langzaamaan had ik vorig jaar ineens een kast vol.
 
Een top is natuurlijk bedoeld om een quilt te worden. Maar ja, soms is daar even tijd (in mijn geval: om moed te verzamelen!) voor nodig.
 
En ineens was vandaag een mooie dag om ermee aan de slag te gaan.

Het quilten ga ik doen met de machine, waarbij ik de servies-contouren langs stik. De ruimtes om de serviesdelen heen, en de stof achter de kast wil ik bewerken met een vrije meandertechniek.
 
 
En zo ziet dat er dan uit:



Verzamelen van klosjes garen, spoelen maken - zelfs 3 roze exemplaren want dat ga ik veel gebruiken - en dan echt aan de slag. Ik heb eerst de 'planken' doorgestikt, en ben daarna begonnen met de serviesdeeltjes.

 
 
In de 'kast' komt niet alleen servies te staan,
ook een koektrommel en zelfs een potje jam (zo leuk om te maken ;-) ).
 
En de bonus van deze quilt: de achterkant levert mooie grafische afbeeldingen op.
 

 
 
Inmiddels ben ik aardig op weg.
Als al het servies van randjes is voorzien komt de volgende grote uitdaging: het meanderen uit de losse pols.
 
Zover ben ik nu nog niet, even een kopje thee en dan snel weer aan de slag!
 
 
Fijne dag!


Anita
 

2013/01/23

Keukenprinses

Handwerken voor de lol is natuurlijk leuk, maar soms is het tijd om iets nuttigs te doen achter de naaimachine.
En als dit in de keuken ligt, weet je dat dat moment is aangebroken:
 
 
 
Brrr... daar wil je toch niet meer de pannen mee van het vuur af halen! Gelukkig lagen er nog wat leuke lapjes op zolder.
 
Ik kon niet kiezen: eekhoorntjes of varkentjes. Rood of groen. Ruitjes of stipjes.
 
En dus koken wij voortaan fleurig & veelzijdig. Met soms een stukje varken op het menu, maar, en dat beloof ik plechtig, nooooooit eekhoorn.
Echt.
 
 
 
Fijne dag!

Anita

2013/01/13

Een vrouw heeft nooit genoeg tassen

Toen ik laatst een paar dagen vrij was -kerstvakantie, wat alweer heel lang geleden lijkt- had ik tijd om een hele dag achter de naaimachine door te brengen (met aan het einde van de dag een verzuchting van middelste zoon: mama, blijf je nou voor altijd achter dat ding? Arm kind).
 
Ik wilde al een tijdje een tas met ritsen maken. Voordat ik daarmee aan de slag ging heb ik eerst geoefend op een tas voor mijn dochtertje. Ze koos voor bloemenprinten, groot aan de buitenkant en kleintjes aan de binnenkant. Met de vakjes op maat voor flesje drinken, pennen, stiften. Het resultaat is goedgekeurd & in gebruik genomen.



Nu dus een tas met een ritssluiting, en bij voorkeur ook met een vakje in de tas met een rits. Na wat rondsnuffelen op Pinterest heb ik wat technieken en ideeën gecombineerd. Daarna in de kast & het Stoffig Pakhuis stof uitgezocht, en aan de slag! Een zoete binnenkant en een stoerdere buitenkant leek me een goede combinatie.
 
Stap 1: een binnenzak met rits:
Dat viel eigenlijk best mee! Wanneer je het ritsje opendoet zit er een zak achter, een goed begin is het halve werk.
 
 
Oké, na veel snijden, meten, naaien, uithalen en nog meer naaien lag er een tas op tafel.
 
 
Tussen de hengsels op de voorzijde een open vak, en van binnen nog meer vakken:




En waar ik echt blij van word: de rits waarmee de tas dicht kan. Weer een bewijs dat je soms iets moet doen om te ervaren dat het best wel mee valt. Hoewel ook bij dit werkstuk weer bloed is gevloeid: een speld die een centimeter onder mijn wijsvingernagel schoof, in plaats van erover. Pijnlijk.



 
Fijne dag zonder speldenprikken!

Anita
 
 
 

2013/01/06

NIeuw jaar, nieuwe quilt

Het zat al een tijdje in mijn hoofd. Zou het niet leuk zijn om aan een heel nieuw project te beginnen?

 Een quilt met veel handwerk, maar ook met ruimte voor de machine. Met verschillende technieken, met hexagonnetjes, met die leuke huisjes die in 2012 zo hot waren, maar ook met ruimte voor applicaties (waar ik vorig jaar voor het eerst aan heb gewerkt, maar nog veel heb te leren).... met die mooie reproductiestofjes, die ik alvast in bescheiden hoeveelheid had gekocht op de handwerkbeurs afgelopen herfst...

Toen de blauw-gele quilt af was ontstond er daadwerkelijk ruimte; ik heb inmiddels wel door dat een kast voor werkstukken-in-wording niet past bij mij. Ik wilde in elke geval iets doen met hexagonnetjes, dus met de beursstofjes ben ik begonnen, 6-hoekjes met 1 inch-zijdes.



Maar een quilt met alleen hexagonnen was ook weer niet de bedoeling, ik wil iets meer afwisseling. En die huisjes... die vind ik zo leuk!
Ik heb er een paar gesneden van dezelfde stofjes, om te kijken naar het effect.



En toen kon ik er niet langer omheen, ik had een ontwerp nodig. Geen bestaand patroon, maar de (nog enigszins vage) ideeën uit mijn hoofd moesten nu toch wel op papier komen. Lastig voor mij als niet-tekenaar maar het resultaat voldoet:



In het midden een vlak met applicatie van huis met boom, daar omheen een rand van huisjes, vervolgens een rand hexagonbloemen en als laatste een rand van sterblokken. Ik zie het voor me, maar kan me voorstellen dat dat voor jullie lastiger is ;-). Hieronder een voorproefje:

De hoeken van de huisjesrand krijgen ook nog iets leuks, daar kraakt mijn brein nog even verder over!

Inmiddels heb ik de stofjesvoorraad aangevuld en kan ik in de loze uurtjes aan de slag met hexagonbloemen. En ooit.... wordt dit een prachtige quilt!




Fijne dag!

Anita

2013/01/04

Delfts kadootje

Om het oude jaar af te sluiten en het nieuwe jaar in te luiden zijn we dit jaar weer naar vrienden in het oosten van het land gereden. En wat is er als delftse nu leuker dan een kadootje met een Delfts tintje geven?
 
Lang leve de lapjesmand, want daar zaten genoeg stofjes in om aan de slag te gaan (en zo, dat het ook nog een beetje leuk kleurde - wel belangrijk!)
 
 
Heel simpel, repen stof stikken op een ondergrond van fleece (van onze Zweedse vrienden - dankjewel weer, Ikea!) met een ovalen bodem en een ophanghaakje aan de zijkant. De baantjes heb ik doorgestikt met verschillende siersteken, leuk effect & leuk om weer eens uit te testen wat mijn machientje allemaal kan. En dat roze rechthoekje is geen foutje maar mijn labeltje ;-)
 
 
De binnenkant heb ik gevoerd met een Delftsblauwtegelstofje, ik vind het nog steeds een leuke. De combi van de bloemetjes & tegeltjes doet het hem!
 


Nou is zo'n tasje wel leuk, maar het gaat natuurlijk ook om iets erin... Dat werden allerlei lekkere dingen om Oud&nieuw zo soepel mogelijk te doorstaan.
 
 
 
Wij hebben een leuke oudejaarsavond gehad met elkaar, en ondanks de mooie vuurpijlen & harde knallen is iedereen nog heel.
 
Natuurlijk wens ik jullie allemaal een mooi & creatief 2013!
 
Liefs,
 
Anita
 

2012/11/12

Blauw&gele zonnestralen

Het is zover: hij is af!
 
 
Eerst alle blokken voorzien van randen om tot gelijke grootte te komen. Vervolgens is elk blok tot een sandwich gemaakt met een tussenvoering en een achterkant. Goed opletten, want ook de achterzijde kent een patroon! 
 
De bovenkant op de machine aan elkaar gestikt, weer goed opletten dat de andere lagen er niet tussen komen. De tussenlagen op maat knippen en aan elkaar naaien met een heeele snelle overhandse steek, niet het meest dankbare werkje.
Dan worden de blokken aan de achterzijde met de hand aan elkaar genaaid, overhands steekje, bijna onzichtbaar. Wel stevig, want deze quilt is voor een stevige jongen! Tot slot de binding aangenaaid, en dan is het echt zover...
 

 
Hij is af! Ik kan het nog niet helemaal geloven, maar na al die uurtjes is het dan zover. De blokken zijn uitgezocht door mijn zoon, net als de kleuren. Het handwerk komt voor mijn rekening. Met speciale dank aan Lynne Edwards, die het boek Sampler Quilts schreef. 
 
 

Zo'n werkstuk verdient een naam&opdracht. Zonnestraal, voor Frank.
Voor warmte als het koud is, troost als dat nodig is, en een beetje zonneschijn als alles somber lijkt.
 
 
Fijne dag!

Anita