2015/04/16

Southbay omslagdoek

Ik weet niet of er al onderzoek naar gedaan is, maar ik durf te stellen dat social media invloed hebben op het handwerkgedrag van de gemiddelde freubelaar die af en toe online is.

Ik had nooit van mijn leven bedacht om een omslagdoek te maken. Een omslagdoek? Dat associeerde ik met vroeger, met oma's, met de boerderij. Niet aan mij besteed. 
Maar ja, toen zag ik foto's, nog meer foto's, zag ik ze 'in het echie' bij tweetmeetings. Zo'n doek kon blijkbaar in alle kleuren van de regenboog, in allerlei combinaties en met allerlei randjes.


Dus toen ik bij www.maaikoe.nl een nieuwe serie wol zag met blauw verloop viel het kwartje en ging ik ook aan de haak. Net als de rest van hakend Nederland maakte ik een Southbay omslagdoek. Wel eentje die bij mij past. Dus hoe mooi ik alle randjes en kleurtjes bij andere dames ook vind, ik koos zelf voor alleen maar blauw en alleen maar Southbay, geen extra randen.
Het haakt lekker weg en wat ik niet had gedacht gebeurde: ik gebruik hem!

's Ochtends net wakker aan de thee? 
Even naar buiten?
's Avonds koud op de bank?  
Spijkerjasje nog te fris?

Doek om!
(en ja, deze kleur past prachtig bij jeans, vind je niet?)


Inmiddels ben ik dus overtuigd en blij bezitter van deze omslagdoek. 
Op bovenstaande foto nog een blik op het kleurverloop, erg mooi vind ik. 

Zonder jullie ideeën en voorbeelden was ik er vast nooit toe gekomen. Dank jullie wel!

En waar ik nu echt nieuwsgierig ben... Hoe ziet jullie Southbay eruit? Laat even een linkje achter bij de commentaren!

Fijne dag,

Anita


2015/04/14

Nieuwe blouse

Hoe gaat het eigenlijk met de naailes?
Nou.... 
Door al het gekwakkel is daar niet zoveel van terecht gekomen. Wel was ik al gestart met een blousje. En omdat ik dat intussen af heb én een paar keer gedragen heb (een kledingstuk dat ik zelf gemaakt heb en ik heb gedragen! Wauw!) deel ik het vandaag graag even hier.

Ik koos bewust voor een simpel patroon, want de stof die ik wilde gebruiken was nogal lastig. Heel dun, tikje elastisch en doorschijnend. Echte stof om met de lockmachine te gebruiken. En laat ik zo'n apparaat nu bezitten!

Een voorpand met een stolpplooitje, een achterpand, halsbeleg, twee mouwen met een biesje, dat was het wel. Het ingewikkelde zat voor mij in het gebruik van de lockmachine, dat was voor het eerst. 

Het lapje kwam van de lapjesmarkt, uit een grabbelbak. Ik viel voor het groene kleurtje, en maakte me toen (jaartje geleden, zo gaat dat met lapjes) al zorgen om de waarschijnlijk lastige verwerking.
Extra veel voldoening dus, nu het klaar is.

Het patroon is uit een Knip, ook van vorig jaar, oorspronkelijk een jurkje, maar door mij ingekort.

Ik ben er blij mee!

Fijne dag,

Anita


2015/04/09

Ssssssst.... moeilijk haken

Het begon met een beetje schor, maar al snel had ik helemaal geen stem meer. Keelontsteking.
Een week lang kwam er niet veel meer uit dat wat gepiep en gekraak. Alleen fluisterend kon ik een beetje communiceren met mijn huisgenoten. En weet je waar ik achter kwam? Als je fluistert, gaan mensen terug fluisteren, automatisch, zomaar van zelf. 
Het was rustig!

Inmiddels is de koorts weg (en mijn stem ook nog steeds, maar ik neem aan dat dat wel weer goed komt) en lukt het om weer een beetje te haken. De zon helpt daarbij, want buiten haken in het voorjaarszonnetje is heel geneeskrachtig, denk ik :-).

Ik had nog een bijzonder pakketje wol liggen. Mijn moeder gaf het me voor mijn verjaardag: 3 strengen mohair in een naturel kleur. 
Prachtig.

Maar onhandelbaar. Ik stond op het punt om alles weg te gooien, toen ik me bedacht en het onderin een kast mikte, voor ooit als ik meer tijd had. En vandaag was het blijkbaar 'ooit'.
Mijn eerdere pogingen waren met breinaalden, dus nu koos ik een haakpatroontje. Niet al te bijzonder, een opengewerkt lossen/vasten/stokje patroon. Ik zette 150 steken op. Ja, dat leest u goed. 150 steken. Je snapt dat de eerste toer een ramp was: in al die kriebellossen moest om de drie steken een vaste gehaakt worden. Maar goed, ik had de tijd, en ik wil zo graag dat deze prachtige wol iets moois wordt dat ik gewoon maar door ben gegaan. Het werd de langzaamste toer uit mijn haakloopbaan, maar het lukte!

Nu moet ik erbij zeggen dat ik altijd simpel garen gebruik als ik haak of brei. Acryl van de Wibra, katoen van de euroshop, dat soort werk. Inmiddels heb ik dik katoen ontdekt van www.maaikoe.nl, de puppets lyrics waar ik eerder over schreef. Maar garens zoals bijvoorbeeld bij www.wieniemel.nl, waar achter elk prachtig knotje ook nog eens een prachtig verhaal zit, daar waag ik me niet aan.
Blijkbaar vind ik niet dat mijn haaksels dat waard zijn, zoveel bijzonders.

Extra gemotiveerd was ik dus om van dit prachtige mohair iets te maken. 

Dus, een paar uur (!) verder kan ik trots melden dat het begin van een prachtig zachte fluffy sjaal er is! Het haakt net iets minder moeilijk dan het breit, het voelt heerlijk maar het werkt langzaam. 
Dat laatste is even niet zo erg, want veel meer nuttigs dan dit gehaak komt er nog niet uit mijn handen.  En terwijl ik het zoveelste kopje thee drink en fluisterend met mijn huisgenoten de dag doorneem, haak ik nog een paar toertjes aan deze mooie sjaal in wording.

Fijne dag!

Anita





2015/03/28

How about.... the quilt?

De afgelopen blogjes vertelde ik jullie over de uitbreiding van mijn machinepark (yeah, ik heb een lockmachine!) en de naailes. Maar los van al dat technisch geweld ben ik in de verloren uurtjes ook heel ouderwets met de hand bezig. Want die quilt, die ik al heel lang onder handen heb, die moet natuurlijk ooit wel eens afkomen.
En hoe dat gaat? Nou, langzaam. 


Ik ben begonnen in het midden. Of nee, ik ben begonnen met garen uit te zoeken. Ik had al vaak veel goeds gezien en gelezen over Aurifil, en omdat ik deze quilt met verschillende garenkleurtjes wil quilten leek het me een mooie gelegenheid om wat fijne klosjes van dit merk uit te zoeken. Uiteindelijk kwam dat goed, in maar liefst 3 bestellingen. Lag aan mij, niet aan www.gelreblom.nl die me drie dagen achter elkaar het door mij bestelde garen toestuurde. Ik ben nu dus de trotse eigenares van maar liefst 6 klosjes, waarvan ik er nu drie gebruik. Oeps...

Behalve garen heb ik nog wat andere hulpmiddelen verzameld in een blikje. Fijn om altijd alles bij de hand te hebben met naalden genoeg op voorraad: op sommige avonden breek en buig ik er zo 4 of 5.
 Met het juiste garen, naaldjes, vingerhoed en draadtrekker (dat gele dingetje, onmisbaar wanneer er een serie stekjes op de naald staan en je de naald uit de stof wilt trekken) kon ik echt starten.

Ik begon dus in het midden, in de kleinste blokjes. Het duurde even voor ik de slag weer te pakken had. Zo'n enorme lap op schoot werkt niet zo handig, zeker niet als je in het midden bezig bent. 
Ik keek er naar uit om te starten met het quilten maar moest me er de eerste avonden echt toe zetten. Brekende draden, kromme naalden, bloedende vingertoppen... wat een fijne hobby heb ik!



Maar goed, toen ik het midddenvak eenmaal gedaan had ging het wat makkelijker en kreeg ik de slag wat meer te pakken. Ik keek nog wat  instructiefilmpjes op Youtube waar sympathieke doch strenge dames me lieten zien hoe je de naald op de meest handige manier door de stof laat gaan, hoe je de naald onder het werk met je niet te benijden linkerwijsvinger opvangt - of soms vastnaait, echt gebeurd - en langzaam kwam ik steeds verder. Daarbij heb ik duidelijk met mezelf afgesproken dat ik Geen Steken Uithaal. Als je zo met je neus op elk steekje zit valt elke millimeter afwijking op. En als je start met uithalen is het einde (bij mij) zoek en komt het nooit af. Vandaar dat ik Niets Uithaal! Ik heb ervoor gekozen langs de randen van de bloemen en sterren te quilten, in garen dat kleurt bij de ondergrond. De tussenbanen van roze stof geef ik ook een rand quiltwerk. Niets bijzonder, gewoon rijen rechte steekjes. Als je inzoomt kun je het misschien zien op onderstaande foto.

2015/03/22

loomen met de haaknaald

Meestal schrijf ik over stof, wol, katoen, of zelfs borduurzijde.

Vandaag vertel ik over iets anders. Elastiekjes. 
Nou ja, niet zomaar elastiek, maar Rainbow loom-elastiekjes. Toen de rage op zijn hoogtepunt was, wilde mijn dochter het ook eens uitproberen. Er kwam een loom en een verzameling stiekjes in huis en ze loomde verschillende armbandjes. Waar andere kinderen dat wel genoeg vonden, ging zij verder. Youtube bleek vol te staan met instructiefilmpjes om de leukste dingen te maken. Dat kan met een loom (weefraam) maar ook hook-only (alleen met de haaknaald).
Ze pikte een haaknaald van mij (en voorzag die van een mooi jasje) in en maakte al een aardige verzameling mooie projectjes.

Zie je de verzameling stiekjes? Echte Rainbow-Loom elastiekjes.
En van heel veel elastiekjes bij elkaar, kun je dus hele mooie dingen maken.
Ik mocht een paar foto's maken. 

 Kijk je mee?  


Om de figuurtjes te maken gebruikt mijn dochter voorbeeldfilmpjes. Er zijn verschillende kanalen op Youtube te vinden met uitleg en voorbeelden.  De figuurtjes op de foto zijn allemaal gemaakt met hulp van het videokanaal van Kate Schultz. Kate is een Engelse moeder die stap voor stap uitlegt hoe je de figuurtjes haakt. Zo vind je het aardappelmannetje hier (klik).
Op haar kanaal voegt Kate regelmatig nieuwe video's toe met nieuwe figuurtjes.

Groot bijkomend voordeel: het engels van mijn dochter is met sprongen vooruit gegaan hierdoor!

Mijn dochter vult de figuurtjes op met de restjes fiberfill van mijn quilts.
En zo komen onze handwerkhobby's mooi bij elkaar :-)


Fijne dag!

Anita



2015/03/18

Lockmachine in the house


Zoals de trouwe lezer inmiddels weet, heb ik de liefde voor stofjes & wolletjes met de paplepel binnen gekregen. Mijn moeder naaide al mijn kleding tot ver in de middelbare school. Mijn eerste poging tot zelfstandig naaien herinner ik me nog goed. 

Ik was een jaar of 15, mijn ouders gingen met mijn jongere broer en zus op stap en ik bleef thuis. Eenmaal alleen ging ik aan de slag met een lapje katoen met felroze-zwarte print (de eighties, baby!) en knipte&naaide een bloesje. Ongetwijfeld zat het niet al te degelijk in elkaar, maar ik voelde me geweldig. Als ik er nu op terugkijk heb ik diep respect voor mijn moeder, die, toen ze aan het einde van de dag thuiskwam, niet boos werd over het feit dat ik zomaar aan haar machine zat, in haar naaidoos had gerommeld, haar Knip uit elkaar had gehaald, haar naaischaar had gebruikt... ik weet niet of ik nu die zelfbeheersing zou kunnen opbrengen voor mijn dochter.

Inmiddels heb ik zelf al heel wat kilometers naden naaien achter de rug op mijn eigen naaimachine; eerst een Leeuwenstein, toen een Singer en inmiddels een Janome. 
Pas sinds ik naailes heb, weet ik dat er ook lockmachines bestaan.

En nu.......


Ik was zó nieuwsgierig. 
Hoe gebruik je zo'n machine? Wat voegt het toe? Wat kun je ermee?
Dus toen mijn moeder me attendeerde op de aanbieding van een grote supermarkt twijfelde ik weliswaar nog even, maar kon ik de verleiding niet weerstaan.

Vanochtend ging ik aan de slag. 
Inrijgen viel reuze mee (echt!) en het 'voelde' als een naaimachine. Vertrouwder terrein dan ik dacht.



En toen was het tijd voor het echte testen.
Verschillende stoffen, verschillende instellingen, alle knoppen en hendels uitproberen.
Goed ontdekken wat de effecten zijn van al die knoppen en hendels 
(en dat ook proberen te onthouden!).

Hoewel ik vooraf zo mijn twijfels had of deze machine wat zou kunnen (voor dat geld) en ook met mijn twitter-naaivriendinnen deelde dat dit toch eigenlijk niets kon zijn, is mijn eerste indruk positief. 
Het gebruik is veel praktischer dan ik verwachtte, en de machine voelt degelijk aan. 
Ik heb er naast al deze testranden ook al wat 'echte' naden op genaaid, en dat ging ook prima.
Wat wel een nadeel is: de machine heeft geen vrije arm, dus voor kinderkleding is dat wellicht onhandig. 

Voor nu ben ik zo blij dat ik eindelijk ontdek wat een lockmachine doet en kan.

Heb jij goede tips om nog meer te leren over de lockmachine?
Laat het even weten in de comments hieronder!

Fijne dag!

Anita

2015/03/13

flower granny's

Genieten jullie ook zo van de zon? Heerlijk!
Mooi weer ook om eens wat foto's te maken van het haakwerk waar ik al een tijdje mee bezig ben.
Het schiet niet erg op, maar dat hoeft hier ook niet mee, het is fijn om een haakwerkje 'op de pen' te hebben voor de loze uurtjes.


Ik begon ermee toen ik online een patroontje tegen kwam van een granny met een bloem erin. Ik was nieuwsgierig of ik dat zou kunnen haken, en probeerde het uit met een restje garen dat ik nog had liggen. En toen ik er één had gehaakt probeerde ik er nog één. En nog één....


Toen bedacht ik dat ik weliswaar verschillende wollen gehaakte en gebreide dekens had op de bank, maar nog geen gehaakt, lente-achtig exemplaar. Wat een gemis!
En wat een goede reden om bij Maaike (www.maaikoe.nl) een aanvulling op de restjes katoen bij te bestellen en nóg een paar vierkantjes te haken.


Het is duidelijk, dit uitprobeerseltje is inmiddels een serieus project.
Het fijne is dat het een handig meeneemformaat-handwerkje is. Op pad naar (ver) familiebezoek haak ik zo vier granny's erbij, en een ochtend ziekenhuis (goedgekeurd!) leverde ook twee - weliswaar wat zweterig want tikje bezorgd - granny's op.


Ik haak ieder exemplaar in één kleur, en haak ze aan elkaar vast met een rand van witte stokjes. Dit is de eerste keer dat ik dit zo doe, en ik moest even puzzelen voor ik de techniek doorhad, maar ik vind het effect erg leuk.
Iedere rij is hetzelfde met een kleur verloop van donker naar licht, maar iedere rij verschuif ik een blok, zodat er een diagonaal patroon ontstaat.



En zo langzaamaan ontstaat er een dekentje dat straks, als de zon net wat meer kracht heeft, vast van pas komt in de tuin op een frisse zonnige middag.



Fijne dag!





Het patroon van de granny vind je hier (klik)